Καμία δέσμευση από Μπιρμπίλη για Αχελώο

Και ο Μπαντέρας ενδιαφέρεται για τον Αχελώο!!!

Δεν πήραν τις δεσμεύσεις που θα ήθελαν από την υπουργό Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής τα μέλη της ΠΑΣΕ κατά τη σημερινή τους συνάντηση στην Αθήνα.
Εφ. "Ενημέρωση"
Παρ, 04/12/2009

20091204_axeloos

Από τη συνάντηση που διήρκησε περισσότερο από μια ώρα δεν εξήχθησαν ξεκάθαρες απαντήσεις από την πλευρά της κ. Μπιρμπίλη με αποτέλεσμα η συντονιστική επιτροπή να επιδιώξει νέα συνάντηση, αυτή τη φορά με τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης κ. Θ. Πάγκαλο στην οποία θα κληθούν όλοι οι Θεσσαλοί βουλευτές.

Πρώτα απ όλα τέθηκε, από την πλευρά του Προέδρου της ΠΑΣΕ κ. Φ. Αλεξάκου, στην υπουργό η επιχειρηματολογία για την αναγκαιότητα της συνέχισης του έργου της εκτροπής του άνω ρου του Αχελώου αφού το έργο έχει εξελιχθεί από αναπτυξιακό σε περιβαλλοντικό και υδροδοτικό, έργο απαραίτητο για να αποφύγει η Θεσσαλία την κλιματική ερημοποίηση και την κοινωνική ερημοποίηση.

Επίσης τέθηκε με έμφαση η αναγκαιότητα για τη συνέχιση της κατασκευής των έργων, να παραμείνει δηλαδή στην ίδια κατεύθυνση με όλες τις κυβερνήσεις της χώρας από το 1981 μέχρι σήμερα.

Ζητήθηκε ακόμα η νομική στήριξη και του Υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και κλιματικής αλλαγής, αντίστοιχη με το Υπουργείο Υποδομών, της απόρριψης της αίτησης αναστολής εκτελέσεως του ιδρύματος WWF Hellas.

Τονίσθηκε επίσης η ανάγκη να εκπονηθούν τα σχέδια διαχείρισης των λεκανών απορροής Πηνειού και Αχελώου το ταχύτερο δυνατό.

Τέλος προσκλήθηκε η υπουργός να επισκεφθεί τα έργα το συντομότερο δυνατό για να σχηματίσει ίδια άποψη για την πρόοδο των εργασιών.

Η υπουργός ανέφερε πως η Κυβέρνηση θα κάνει ότι είναι δυνατόν ώστε να εξασφαλισθεί η απαραίτητη ποσότητα νερού για το Θεσσαλικό κάμπο σύμφωνα με τα σχέδια διαχείρισης, για τα οποία θα ξεκινήσει άμεσα η προεργασία ώστε σε ένα χρόνο από σήμερα να είναι ολοκληρωμένα.

Τα σχέδια διαχείρισης αυτά θα βοηθήσουν τη χώρα να έχει τεκμηριωμένη άποψη κατά τη συζήτηση των 14 προδικαστικών ερωτημάτων στο Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που έχουν σταλεί από το ΣτΕ έτσι ώστε να εκδοθεί η τελική απόφαση για τα έργα του Αχελώου.

Η υπουργός δεσμεύτηκε να επισκεφθεί την περιοχή αρχές Ιανουαρίου.

Για το ζήτημα της νομικής υποστήριξης για την απόρριψη της αίτησης αναστολής εκτελέσεως των έργων της WWF Hellas, η υπουργός επιφυλάχθηκε να απαντήσει, θέση που δεν ικανοποίησε την ΠΑΣΕ.

Από την πλευρά του ο βουλευτής του ΚΚΕ κ. Αντ. Σκυλλάκος που μετείχε στη συνάντηση αναφέρει ότι «η υπουργός και οι συνεργάτες της έδειξαν καθαρά ότι δεν θέλουν το έργο».

Όπως αναφέρει «έθεσαν το ζήτημα της εκτροπής του άνω ρου του Αχελώου σε μηδενική βάση, για το αν και πόσο νερό χρειάζεται η Θεσσαλία και επιβεβαίωσαν ότι στο όνομα της οικονομίας νερού θα μπει στο Σχέδιο Διαχείρισης ο στόχος αλλαγής του παραγωγικού μοντέλου με την κατάργηση των δυναμικών υδατοβόρων καλλιεργειών (βαμβακιού κ.α)».

Στη συνάντηση μετείχαν επίσης ο νομάρχης Μαγνησίας και μέλος της ΠΑΣΕ κ Απόστολος Παπατόλιας και ο αντινομάρχης Τρικάλων κ. Χρήστος Μιχαλάκης. Παρευρέθησαν ο υφυπουργός κ. Θάνος Μωραϊτης, ο Ειδικός Γραμματέας Υδάτων κ. Ανδρέας Ανδρεαδάκης και ο νομικός σύμβουλος του υπουργείου καθώς επίσης παρέστησαν χωρίς να έχουν προσκληθεί ο βουλευτής Λάρισας κ. Αντώνης Σκυλλάκος και ο δήμαρχος Πινδέων κ. Απόστολος Παντέρας.

Στη σύσκεψη είχε προγραμματισθεί να συμμετέχουν οι 4 Θεσσαλοί Νομάρχες, όμως ο νομάρχης Λάρισας κ. Λουκάς Κατσαρός και ο Νομάρχης Τρικάλων κ. Ηλίας Βλαχογιάννης δεν μπόρεσαν να παραβρεθούν λόγω της μετάθεσης της συνάντησης κατά μια ώρα που συνέπεσε με άλλη προγραμματισμένη συνάντησή τους στην Αθήνα που είχαν σα μέλη του ΔΣ της ΕΝΑΕ.

H Μεσοχώρα στον ΣΚΑΙ

Πατήστε να δείτε το ρεπορτάζ

http://www.skai.gr/player/tv/?mmid=106913

Μήτσος Ρέππας>Ο οδοντίατρος που θέλει να εκτρέψει τον Αχελώο!

Από τον Νίκο Πέτρου

Ενω μέχρι στιγμής, πέρα απο τους Φαραωνισμούς του Σουφλιά, καμιά σοβαρή μελέτη δεν έχει πείσει τη κοινή γνώμη για την αναγκαιότητα της Εκτροπής του Αχελώου, βγήκε ο Μήτσος Ρέππας, να δηλώσει οτι είναι έτοιμος να διαπράξει το έτρωμα της Εκτροπής κόντρα στην ίδια τη Φύση και τους νόμους της.

Απο τη Σκύλλα στη Χάρυβδη, η άτυχη Ελλάδα.

Αναδημοσιεύμουμε στη συνέχεια ένα εξαιρετικό άρθρο δημοσιευμένο στο περιοδικό "η φύση" τεύχος 115, Οκτώβριος - Δεκέμβριος 2006.

Κείμενο και φωτογραφίες του Νίκου Πέτρου

Ο «αργυροδίνης» Αχελώος, πρωτότοκος και μεγαλοπρεπέστερος των ποταμών, πρωταγωνιστεί σε πολλούς από τους αρχαίους Ελληνικούς μύθους.
O πιο πολυσυζητημένος όμως μύθος για τον ποταμό-θεο μάλλον δεν είναι αρχαίος, αλλά σύγχρονος. Ένας μύθος αντίστοιχος εκείνου της πάλης του με τον Ηρακλή. Ένας μύθος με καλούς και κακούς, στον οποίο οι υπέρμαχοι της ‘ανάπτυξης’ και του ‘εκσυγχρονισμού’ μάχονται ‘σκοτεινά συμφέροντα’ και οι πανδαμάτωρες πολιτικοί και μηχανικοί, ως νέοι Ηρακλείς, πασχίζουν να τιθασεύσουν την ‘ατελή’ και ‘σπάταλη’ φύση. Ένας μύθος γεμάτος παραλογισμούς, προχειρότητα, δολοπλοκίες, πολιτικά παιχνίδια, υποσχέσεις και ψέματα.

Ο μύθος της εκτροπής

Η ιστορία αυτή ξεκινά τις δεκαετίες του ΄50 και του ΄60 με το όνειρο της πλήρους άρδευσης του Θεσσαλικού κάμπου για εντατική ανάπτυξη της γεωργίας. Αν και η εκτροπή του Αχελώου είχε αρχικά απορριφθεί ως οικονομικά και ενεργειακά ασύμφορη, επανήλθε το 1972 μέσα από μια πρόταση του μηχανικού της ΔΕΗ Σ. Μαγειρία. Η μεγαλεπήβολη εκείνη ιδέα - που, ούτε λίγο ούτε πολύ, πρότεινε την εκτροπή 5-6 ποταμών προς τη Θεσσαλία, ώστε να «εξασφαλιστεί η άρδευση ολόκληρης της Θεσσαλικής πεδιάδας για πάντα (!)» και ο Πηνειός να γίνει πλωτός μέχρι τα Τρίκαλα - κατέδειξε ως εφικτή την εκτροπή υδάτων του Αχελώου από ταμιευτήρα στη Συκιά, στοιχείο που έγινε κοινά αποδεκτό και έκτοτε αποτέλεσε τη βάση όλων των σχεδιασμών του έργου.

Η εκτροπή είχε από την πρώτη στιγμή έντονα πολιτικό χαρακτήρα. Η πρώτη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, που εξήγγειλε το έργο το 1983 περίπου ως πανάκεια για όλα τα προβλήματα του κάμπου, επιδίωξε να το συνδέσει με τους αγώνες για την απόκτηση γης ενάντια στα τσιφλίκια και τα μεγάλα συμφέροντα, καθώς και -σύμφωνα με την περιρρέουσα ατμόσφαιρα της εποχής- με τη στάση ενάντια στην ΕΟΚ. Η αδιάκοπη έκτοτε πολιτική εκμετάλλευση του θέματος, από όλα τα κόμματα, δημιούργησε τεράστιες προσδοκίες στους Θεσσαλούς αγρότες και καλλιέργησε κλίμα που δεν επιτρέπει, ακόμα και σήμερα, την αντικειμενική εκτίμηση των δεδομένων.

Στην αρχική του μορφή το σχέδιο της εκτροπής περιλάμβανε δύο μεγάλα φράγματα στον Άνω Αχελώο (στη Μεσοχώρα και τη Συκιά) και δύο μικρότερα προς την πλευρά του κάμπου (στην Πύλη και το Μουζάκι). Με σταθμούς παραγωγής ενέργειας, σήραγγες μεταφοράς του νερού, καθώς και εκτεταμένα αρδευτικά και αποστραγγιστικά δίκτυα για τη διαχείριση των υδάτων στην πεδιάδα, εμφανιζόταν ως ενιαίο έργο πολλαπλής σκοπιμότητας.

Πρωταρχικός στόχος ήταν η άρδευση και η αύξηση της γεωργικής παραγωγής και δευτερεύοντες στόχοι η ύδρευση οικιστικών συγκροτημάτων, η βελτίωση της ποιότητας των υδάτων του Πηνειού και των υπογείων υδροφορέων και η παραγωγή ενέργειας. Σύμφωνα με τις τότε εξαγγελίες το έργο θα ολοκληρωνόταν σε μία δεκαετία.

Με το πέρασμα των χρόνων, το έργο μετασχηματίστηκε πολλές φορές. Μετά από ισχυρές πιέσεις της ΔΕΗ (της οποίας το ενεργειακό πρόγραμμα αποδυναμωνόταν από την απόληψη υδάτων του Αχελώου), αλλά κυρίως μετά την απόλυτη άρνηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να χρηματοδοτήσει τα αρδευτικά έργα, το «ενιαίο» έργο κατακερματίστηκε και τα φράγματα του Αχελώου παρουσιάστηκαν ως αυτοτελή ενεργειακά έργα. Η μεταφερόμενη ποσότητα ύδατος μειώθηκε από 1,5 δις μ3 αρχικά σε 1,1 δις μ3 και αργότερα σε μόλις 600 εκ. μ3. Τα φράγματα Πύλης και Μουζακίου απαλείφθηκαν και αργότερα προστέθηκαν ξανά, ενώ τελικά η εκτροπή βαφτίστηκε «οικολογική» (!) και ως κύριος στόχος της παρουσιάζεται πλέον η αναβάθμιση του οικοσυστήματος του Πηνειού.

Φυσικά, αυτές τις δύο δεκαετίες μιλούν πάντα στους Θεσσαλούς για γεωργική ανάπτυξη με τα νερά του Αχελώου!

Όπως ήταν αναμενόμενο, το κολοσσιαίο αυτό εγχείρημα ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων. Οι μεγάλες οικολογικές οργανώσεις (ανάμεσά τους και η ΕΕΠΦ) αλλά και τοπικοί φορείς της Αιτωλοακαρνανίας προσέφυγαν στο Συμβούλιο της Επικρατείας, το οποίο τέσσερεις διαδοχικές φορές (1994, 2000, 2005 και 2006 ) απέρριψε τις μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων και έβαλε φρένο στο έργο.

Τον Ιούλιο 2006 ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, παρέκαμψε τον ενοχλητικό σκόπελο του ΣτΕ με την ψήφηση τροπολογιών που κατατέθηκαν σε άσχετο νομοσχέδιο! Η πρώτη ορίζει πως, έως το 2009 (τελική προθεσμία, από την Ε.Ε., για την έγκριση Εθνικού Προγράμματος Διαχείρισης των υδάτων της χώρας), «επιτρέπεται η υδροληψία από συγκεκριμένη λεκάνη απορροής, καθώς και η μεταφορά ύδατος σε άλλη λεκάνη», προκειμένου να καλυφθούν «επιτακτικές ανάγκες ύδρευσης πόλεων και οικισμών». Με τη δεύτερη, το ΥΠΕΧΩΔΕ υποβάλλει και εγκρίνει το σχέδιο διαχείρισης των λεκανών απορροής Αχελώου και Πηνειού, που φυσικά περιλαμβάνει την εκτροπή.

Δεν είναι η πρώτη φορά στο χρονικό της εκτροπής, που η Διοίκηση περιφρονεί, αγνοεί ή παρακάμπτει τις αποφάσεις της δικαστικής εξουσίας, επειδή δεν την εξυπηρετούν.

Με σπασμωδική πρόοδο των έργων ολοκληρώθηκαν, γύρω στο 2000, το φράγμα και ο υδροηλεκτρικός σταθμός της Μεσοχώρας, που όμως δεν λειτουργούν, καθώς δεν έχει επιλυθεί ακόμα το ακανθώδες θέμα των αποζημιώσεων και της μετεγκατάστασης των κατοίκων της Μεσοχώρας. Έχουν επίσης προχωρήσει αρκετά οι εργασίες στο φράγμα της Συκιάς και την έξοδο της σήραγγας εκτροπής, η οποία έχει διανοιχθεί περίπου στο μισό της μήκος.

Οι αντιρρήσεις για το έργο αφορούν όλες τις πολλές παραμέτρους του, συνοψίζονται όμως στις ακόλουθες βασικές ενότητες:

Ένδεια των περιβαλλοντικών μελετών

Οι πρώτες μελέτες για επί μέρους τμήματα του έργου εκπονήθηκαν (μεταξύ 1986-1989) σε μικρά χρονικά διαστήματα, με ελάχιστη εργασία πεδίου και συχνά βασίστηκαν σε προϋπάρχοντα στοιχεία αμφίβολης αξιοπιστίας, ιδιαίτερα στον υδρολογικό τομέα, τον πιο κρίσιμο από όλους.

Ο αυθαίρετος και αντιεπιστημονικός περιορισμός των μελετών στο χώρο ‘άμεσης επιρροής’ των έργων, δεν επέτρεπε την εξαγωγή ουσιωδών συμπερασμάτων για τον ευρύτερο χώρο πέρα από τα όρια των έργων και για το ποτάμιο σύστημα κάτω από τα φράγματα, ούτε επέτρεπε αξιολόγηση των αλληλεπιδράσεων, της συνέργειας και των αθροιστικών επιπτώσεων των έργων, ιδιαίτερα σε βάθος χρόνου.

Οι μελέτες αυτές δεν εξέτασαν ποτέ τη ‘μηδενική λύση’ (δηλαδή τις επιπτώσεις και τα οφέλη που θα υπήρχαν αν δεν γινόταν η εκτροπή και το υδατικό έλλειμμα της Θεσσαλίας καλυπτόταν από τοπικές εναλλακτικές λύσεις), ενώ για τον Θεσσαλικό χώρο που θα επηρεαζόταν από την εκτροπή δεν γράφτηκε ούτε μία λέξη.

Όταν το ΣτΕ απαίτησε, το 1994, συνολική μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων που θα αξιολογούσε όλες τις παραμέτρους, τόσο για τη Δυτική Ελλάδα, όσο και τη Θεσσαλία (μελέτη για την οποία ανεξάρτητοι μελετητές της ΕΕ υπολόγιζαν ότι θα χρειαστούν περίπου τέσσερα χρόνια), η απάντηση ήταν απλή: η νέα συνολική(!) ΜΠΕ, που εκπονήθηκε στο εκπληκτικό διάστημα …τριών μηνών με τη ‘συρραφή’ των παλαιών μελετών, τη διόρθωση (όχι και τόσο επιμελή) των λαθών που είχαν ήδη επισημάνει οι περιβαλλοντικές οργανώσεις και τις προσθήκες νέων στοιχείων, όπου κρίθηκε επιβεβλημένο, χωρίς και πάλι εργασία πεδίου.

Παρά τις έκτοτε επικαιροποιήσεις, η συνολική ΜΠΕ χαρακτηρίζεται ακόμα από ασάφεια, ελλείψεις, παραλείψεις και παραπομπή σε …περαιτέρω μελέτες, ενώ είναι σαφής η προσπάθεια επιλεκτικής χρήσης στοιχείων για την εξαγωγή των επιθυμητών συμπερασμάτων. Το καθεστώς υπεράντλησης και κακής διαχείρισης του νερού στη Θεσσαλία, για παράδειγμα, θεωρείται δεδομένο και οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις από την κατασκευή του αρδευτικού δικτύου δεν συζητούνται καν. Τα στοιχεία που έχουν χρησιμοποιηθεί στη ΜΠΕ του έργου ως προς τις εκτάσεις που καλλιεργούνται, τις αποδόσεις των καλλιεργειών, την άρδευση και τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται, τη διαθεσιμότητα και τη χρήση αρδευτικού νερού, είναι ελλιπή και αποσπασματικά, ενώ είναι συγκλονιστική η ομολογούμενη έλλειψη αξιόπιστων υδρομετρικών στοιχείων για το δέλτα του Αχελώου, αλλά και τη Θεσσαλική πεδιάδα, μετά από 20 χρόνια ‘συστηματικής’ μελέτης του έργου!

Οι ΜΠΕ της εκτροπής σαφώς δεν πληρούν τις επιταγές του ΣτΕ και αδυνατούν να προβλέψουν ολοκληρωμένα τις πιθανές επιπτώσεις και να προτείνουν επαρκή επανορθωτικά μέτρα.

Αδυναμία αναμφισβήτητης τεκμηρίωσης της σκοπιμότητας

Η πρώτη ‘ολοκληρωμένη’ μελέτη σκοπιμότητας του τεράστιου αυτού έργου (αξίας 310 δις με τιμές 1997) συντάχθηκε το 1988 μέσα σε ….δύο μήνες με βάση μόνο τις ήδη υπάρχουσες μελέτες, χωρίς καθόλου νέα, πρωτογενή στοιχεία.

Πέρα από τις εγγενείς αδυναμίες αξιολόγησης ενός επενδυτικού σχεδίου, του οποίου η αποδοτικότητα επεκτείνεται σε διάστημα δεκαετιών και εξαρτάται από παραμέτρους που μπορεί να μεταβληθούν από εξωγενείς και μη εθνικά ελεγχόμενες αιτίες, τόσο εκείνη, όσο και οι μεταγενέστερες μελέτες (1996, 2001), χαρακτηρίζονται από υπεραπλουστευτική μεθοδολογία, παραλείψεις και λανθασμένες επιλογές, συστηματική υποεκτίμηση κατηγοριών κόστους και υπερεκτίμηση κατηγοριών οφέλους, αυθαίρετη απάλειψη δαπανών, εξωπραγματικές παραδοχές σε σχέση με μελλοντικά οικονομικά μεγέθη και επιλεκτική χρήση στοιχείων για να εξαχθούν προαποφασισμένα συμπεράσματα.

Σταχυολογώντας παραδείγματα, στις νέες μελέτες δεν συνυπολογίζονται τα ‘ιστορικά κόστη’ (δαπάνες για έργα που έχουν ήδη γίνει –όπως το φράγμα της Μεσοχώρας– που φτάνουν με σημερινές τιμές τα 500 εκ. ευρώ), όπως και τα κόστη των ‘επιμέρους έργων’, των οποίων οι μελέτες προβλέπονται μεν αλλά δεν έχουν ακόμα συνταχθεί (έργα διαχείρισης του νερού στη Θεσσαλία), αλλά και το τεράστιο κόστος για την απαλλοτρίωση οικιών, κτισμάτων και γεωργικής γης και για την αποκατάσταση των κατοίκων της Μεσοχώρας.

Η γεωργική μελέτη χρησιμοποιεί ως βάση τις τιμές του έτους 1995 που είχαν διαμορφωθεί συγκυριακά σε υψηλά επίπεδα για τα περισσότερα από τα προϊόντα της περιοχής και είναι και σημαντικά μεγαλύτερες από τις τιμές των προηγουμένων και μετέπειτα ετών, ενώ δεν λαμβάνει υπόψη ή υποκοστολογεί δραματικά τις αναγκαίες ιδιωτικές επενδύσεις για υποδομές άρδευσης στις εκμεταλλεύσεις, ούτε εξετάζει την τιμολογιακή πολιτική που θα ισχύσει για το νερό.

Στο ενεργειακό σκέλος η Καθαρή Παρούσα Αξία υπολογίζεται θετική με επιτόκιο προεξόφλησης 5,5%, όταν όμως κοινωνικό επιτόκιο προεξόφλησης, βάσει του οποίου αξιολογεί η ΔΕΗ τις επενδύσεις της είναι 8% (οπότε το έργο γίνεται οριακά βιώσιμο ή ασύμφορο ενεργειακά).

Το έμμεσο περιβαλλοντικό όφελος υπολογίζεται με αναξιόπιστη μεθοδολογία στο ύψος του 1,5 δις δρχ. ετησίως, ενώ αντίθετα το περιβαλλοντικό κόστος, αλλά και το κόστος συντήρησης και διαφύλαξης της πολιτιστικής κληρονομιάς ποσοστικοποιούνται αυθαίρετα και εμφανίζονται ελάχιστα, η δε χωρική κλίμακα αξιολόγησης δεν είναι ενιαία. Έτσι λοιπόν οι ενεργειακές και γεωργικές επιπτώσεις θεωρούνται ότι αφορούν όλη την Ελλάδα, οι περιβαλλοντικές όμως επιπτώσεις μόνο τους τοπικούς πληθυσμούς (!) και μάλιστα των περιοχών που θα ωφεληθούν, ενώ η ανάλυση περιορίζεται στην ποσοστικοποίηση μόνο χρηστικών αξιών (!) του περιβάλλοντος, «αφήνοντας για μελλοντική εφαρμογή (πότε άραγε;) την ποσοστικοποίηση μη χρηστικών αξιών, όπως αξία ύπαρξης, αξία κληροδότησης κ.α.».

Οι οικονομοτεχνικές μελέτες δεν κατορθώνουν να τεκμηριώσουν απόλυτα και με κοινά αποδεκτές μεθοδολογίες τη βιωσιμότητα της εκτροπής.

Σύγκρουση με την Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) και ισχύουσες διατάξεις

Οι επιλογές και οι μελλοντική κατεύθυνση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της ΕΕ (η προώθηση γεωργίας μειωμένης έντασης, διεθνώς ανταγωνιστικής και συμβατής με την προστασία του περιβάλλοντος) ήταν ήδη γνωστές στις ελληνικές κυβερνήσεις πριν το 1983 και την αρχική εξαγγελία του έργου, αγνοήθηκαν όμως συστηματικά, τόσο στο σχεδιασμό του όσο και στα λεγόμενα στους Θεσσαλούς αγρότες, αφού κυρίαρχο στοιχείο στο αγροτικό κομμάτι παραμένει η εντατικοποίηση των αρδεύσεων και η διατήρηση των μονοκαλλιεργειών, κυρίως βαμβακιού.

Βασικό στοιχείο της ΚΑΠ είναι η εξοικονόμηση νερού στις υφιστάμενες χρήσεις και όχι η επέκταση της άρδευσης, γι’ αυτό και δεν χρηματοδοτήθηκε ποτέ το αρδευτικό τμήμα του έργου. Η αποσύνδεση επίσης των χορηγούμενων ενισχύσεων από την παραγωγή αναμένεται να μειώσει σημαντικά τις υφιστάμενες τάσεις για εντατικοποίηση της γεωργίας.

Πέραν των διεθνών εμπορικών συμφωνιών και του παγκόσμιου ανταγωνισμού (μειούμενες τιμές στο βαμβάκι που οδηγούν σχεδόν κάθε χρόνο σε κινητοποιήσεις στη Θεσσαλία), η καλλιέργεια του βαμβακιού μπορεί να έχει αρνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Έτσι, η ΕΕ καλεί τα κράτη μέλη να λάβουν μέτρα με περιορισμούς της επιδοτούμενης ανά παραγωγό έκτασης, της στρεμματικής απόδοσης που θεωρείται αποδεκτή και την επέκταση των Κωδίκων Ορθής Γεωργικής Πρακτικής (που περιλαμβάνουν διατάξεις για την εξοικονόμηση νερού και ειδικά σε περιοχές που υπάρχει έλλειψη) και στο βαμβάκι.

Το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων έχει ήδη καθορίσει διοικητικά μέτρα που αποσκοπούν στον περιορισμό της βαμβακοκαλλιέργειας σε ολόκληρη την επικράτεια και η Μέγιστη Εγγυημένη Έκταση καλλιέργειας μειώθηκε κατά 11 % τα τελευταία χρόνια. Ακόμα, στο πλαίσιο καταπολέμησης της νιτρορύπανσης γεωργικής προέλευσης, έχει θεσπισθεί το Σχέδιο Δράσης για το Θεσσαλικό πεδίο που θέτει περιορισμούς στην άρδευση, αλλά και προβλέπει τη μείωση της αρδευόμενης έκτασης, ενώ στην περιοχή των προτεινόμενων έργων εφαρμόζεται από δεκαετίας αγροτοπεριβαλλοντικό πρόγραμμα που ενισχύει τις φιλικές προς το περιβάλλον πρακτικές, όπως η μείωση της αρδευόμενης έκτασης.

Η εκτροπή θα επιτείνει την εντατικοποίηση των καλλιεργειών, με αποτέλεσμα την αύξηση του όγκου παραγωγής, που είναι αντίθετη με τα μέτρα στήριξης αγορών της νέας ΚΑΠ, καθώς και με τις διατάξεις για την προστασία του περιβάλλοντος.

Σύγκρουση με τις επιβολές της ΕΕ για ισόρροπη περιφερειακή ανάπτυξη

Το έργο έρχεται σε αντίθεση με τις αρχές που διέπουν σήμερα τον αναπτυξιακό σχεδιασμό και ιδιαίτερα τις αρχές της βιώσιμης (αειφόρου) ανάπτυξης, αλλά και με τη σύγκλιση των οικονομιών των περιφερειών, που είναι πρωταρχικός στόχος της ΕΕ.

Η εκτροπή θα ενισχύσει περαιτέρω τις ανισότητες μεταξύ των δύο γεωγραφικών ενοτήτων που αφορούν το έργο (Δυτική Ελλάδα-Θεσσαλία) λόγω της μείωσης των υδατικών πόρων εις βάρος της Αιτωλοακαρνανίας και της υποβάθμισης των φυσικών και πολιτισμικών πόρων που αποτελούν κύριο παράγοντα ανάπτυξης για τις λιγότερο ευνοημένες ορεινές περιοχές.

Η χρηματοδότηση του έργου αποκλειστικά από εθνικούς πόρους θα δεσμεύσει για πολλά χρόνια τεράστια ποσά προς όφελος μιας περιφέρειας, στερώντας πόρους από άλλες περιφέρειες με περισσότερες ανάγκες σε υποδομές, ενώ παράλληλα θα διευρύνει την ανισότητα στις υποδομές άρδευσης και την άνιση κατανομή εισοδηματικών μεταβιβάσεων της ΚΑΠ και θα οξύνει τις διαπεριφερειακές εισοδηματικές διαφορές.

Η διαχρονική πληθυσμιακή εξέλιξη του νομού Αιτωλοακαρνανίας εμφανίζει αρνητικούς ρυθμούς μεταβολής κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας (σε αντίθεση με την Περιφέρεια Θεσσαλίας και το σύνολο της χώρας), το ποσοστό ανεργίας είναι υψηλότερο από το μέσο εθνικό, αλλά και από όλους τους νομούς της περιοχής μελέτης, η δε απασχόληση είναι σαφώς προσανατολισμένη στον πρωτογενή τομέα (γεωργία, κτηνοτροφία, θήρα, δασοκομία και αλιεία).

Η αισθητική αλλοίωση του υψηλής αξίας φυσικού τοπίου, οι αρνητικές επιδράσεις της εκτροπής στα δάση και τους βιοτόπους του Άνω Αχελώου και της Νότιας Πίνδου και στα υγροτοπικά οικοσυστήματα της Αιτωλοακαρνανίας, η διαταραχή της ισορροπίας γλυκού-αλμυρού νερού στις εκβολές του Αχελώου και η αύξηση της αλατότητας των εδαφών στην περιοχή, οι πιθανές μικρο- ή μακροκλιματικές αλλαγές στη λεκάνη του ποταμού, και η εκτεταμένη ή ολική καταστροφή μεγάλου αριθμού στοιχείων της πολιτιστικής κληρονομιάς στην περιοχή του Άνω Αχελώου θα στερήσουν πολύτιμους φυσικούς πόρους και θα αποδυναμώσουν ακόμη περισσότερο το ευάλωτο αναπτυξιακό υπόβαθρο της Αιτωλοακαρνανίας.

Η εκτροπή παραβιάζει κραυγαλέα την αρχή της ισόρροπης περιφερειακής ανάπτυξης, σε βάρος της Δυτικής Ελλάδας.

Μη ενασχόληση με εναλλακτικές λύσεις για την κάλυψη των αρδευτικών αναγκών

Οι μελέτες της δεκαετίας του ‘60 είχαν υποδείξει ως λύση για το υδατικό πρόβλημα της Θεσσαλίας μια σειρά τοπικών φραγμάτων και ταμιευτήρων. Η πιθανότητα εκτροπής υδάτων από τον Αχελώο έβαλε αυτές τις λύσεις στο περιθώριο, ενώ η κατάσταση επιδεινωνόταν με ανεξέλεγκτες υδροληψίες, υδροβόρα συστήματα άρδευσης, παράνομες γεωτρήσεις, γεωργική και αστική ρύπανση και υποβάθμιση του υδροφόρου ορίζοντα.

Παρά τις αντιδράσεις για το έργο και την τεράστια καθυστέρηση, η προσδοκία της εκτροπής έχει αναστείλει ως σήμερα κάθε προσπάθεια βελτίωσης των αρδευτικών συστημάτων ή αξιοποίησης του τοπικού δυναμικού. Οι απώλειες του ανοιχτού αρδευτικού δικτύου και της τεχνητής βροχής φτάνουν το 50-60 % ενώ οι παράνομες γεωτρήσεις ξεπερνούν τις 20.000 (όλες όμως ηλεκτροδοτούμενες από τη ΔΕΗ). Στις μελέτες, η χρήση των τοπικών υδάτινων πόρων εξετάζεται ελάχιστα και πάντα ως συμπληρωματική της εκτροπής, όχι ως εναλλακτικό σενάριο στο πλαίσιο της μηδενικής λύσης, ενώ οι αναφορές στην εξοικονόμηση νερού (επένδυση δικτύων, στάγδην άρδευση) είναι αόριστες, χωρίς να προτείνονται συγκεκριμένα μέτρα.

Η κατασκευή μικρών ταμιευτήρων στον Πηνειό και τους παραποτάμους του (υπολογίζεται ότι μπορούν να ολοκληρωθούν σε 2-3 χρόνια και μάλιστα με συγχρηματοδότηση από την ΕΕ) σε συνδυασμό με σωστή εκμετάλλευση των επιφανειακών πόρων της Θεσσαλίας, ένα αυστηρό σχήμα περιορισμού των αρδευτικών απωλειών, επεξεργασία και χρήση των αστικών λυμάτων και έργα εμπλουτισμού του υδροφόρου ορίζοντα από το χειμερινό πλεόνασμα (μεγάλες εκτάσεις στον κάμπο πλημμυρίζουν κάθε χειμώνα, αλλά τα νερά αυτά χάνονται) θα έλυνε το πρόβλημα σε λίγα χρόνια.

Οι υποσχέσεις για εκτροπή έχουν εμποδίσει εδώ και είκοσι χρόνια την προώθηση εναλλακτικών λύσεων και την αξιοποίηση των τοπικών υδατικών πόρων στη Θεσσαλία και οι μελέτες στην ουσία αγνοούν το τοπικό υδάτινο δυναμικό.

Αδυναμία εκμετάλλευσης των υδάτων στο Θεσσαλικό κάμπο

Αν τα νερά του Αχελώου φτάσουν στη Θεσσαλία, δεν υπάρχει δυνατότητα να χρησιμοποιηθούν άμεσα (ίσως και ποτέ) στη γεωργία.

Στις αρχικές μελέτες, η κατασκευή του γιγάντιου αρδευτικού δικτύου που χρειάζεται για τη μεταφορά και αξιοποίηση του νερού υπολογιζόταν να στοιχίσει 336 δις δραχμές (σε τιμές 1988) και να διαρκέσει δέκα έτη. Αυτό σήμαινε ότι για μια ολόκληρη δεκαετία θα έπρεπε να επενδύεται για αρδευτικά έργα, μόνο στη Θεσσαλία, κάθε χρόνο, ποσό υπερδιπλάσιο από ότι επενδυόταν σε ολόκληρη τη χώρα (33,6 δις, όταν το 1987 οι δημόσιες επενδύσεις για αρδευτικά έργα σε όλη τη χώρα ήταν 15 δις και στη Θεσσαλία μόλις 1,7 δις δραχμές). Επιπλέον θα έπρεπε για μια δεκαετία να αποδίδονται σε καλλιέργεια πάνω από 200.000 στρέμματα αρδευομένων νέων εκτάσεων ετησίως στη Θεσσαλία (όταν ο μέσος όρος 1985-1989 ήταν 110.000-130.000 στρέμματα στο σύνολο της χώρας).

Σύμφωνα με τη συνολική μελέτη οικονομικής σκοπιμότητας του 1997, αν τα έργα κεφαλής (φράγματα, σήραγγα εκτροπής) είχαν περατωθεί το 2002, η συμπλήρωση των προσωρινών έργων στις ήδη αρδευόμενες εκτάσεις, θα τελείωνε το 2012 και η αποπεράτωση των μόνιμων αρδευτικών έργων το 2019 (!)

Η χρήση (σύμφωνα με κάποιες προτάσεις) του υπάρχοντος στραγγιστικού δικτύου για άρδευση εγκυμονεί σοβαρότατους κινδύνους πλημμυρών, ενώ δεν υπάρχει ως τώρα καμία πρόβλεψη για τον τρόπο και το φορέα διαχείρισης του εκτρεπόμενου νερού.

Καθώς φαίνεται, μια και τα αρδευτικά έργα θα πρέπει να γίνουν μόνο με εθνικούς πόρους, το νερό που χυνόταν ‘αναξιοποίητο’ στο Ιόνιο απλά θα χύνεται αναξιοποίητο στο Αιγαίο.

Η βελτίωση της οικολογικής κατάστασης του Πηνειού θα πρέπει να γίνει με τοπικές παρεμβάσεις στη λεκάνη απορροής του, με ταυτόχρονη καλύτερη επεξεργασία και περιορισμό των ρυπαντικών φορτίων. Η χρήση των υδάτων του Αχελώου για αυτό μόνο το σκοπό σε καμία περίπτωση δεν δικαιολογεί το τεράστιο κόστος του έργου.

Το τεράστιο κόστος, η αδυναμία εξωτερικής χρηματοδότησης και ο μεγάλος χρόνος ολοκλήρωσης των αρδευτικών δικτύων δεν επιτρέπουν την άμεση, ούτε καν τη σύντομη, χρήση των εκτρεπομένων υδάτων στη γεωργία.

Καταλήγοντας, είναι προφανές για κάθε σκεπτόμενο πολίτη ότι μετά από σχεδόν 30 χρόνια προσπαθειών, οι υπέρμαχοι του έργου δεν έχουν κατορθώσει ακόμα να τεκμηριώσουν απόλυτα και αναμφισβήτητα τα οφέλη έναντι του τεράστιου κόστους της εκτροπής – οικονομικού, ενεργειακού, περιβαλλοντικού και κοινωνικού!

Η ανάλυση, συνεπώς, των στοιχείων του ‘μύθου’ αποκαλύπτει πέρα από κάθε αμφιβολία ένα πράγμα: ότι η εκτροπή δεν έχει καμία σχέση με την άρδευση και την ύδρευση, με τη γεωργική ανάπτυξη και την παραγωγή ενέργειας, με τις θέσεις εργασίας, την κοινωνική πρόοδο ή την αναβάθμιση του οικοσυστήματος του Πηνειού. Η εκτροπή ήταν και είναι έργο καθαρά πολιτικό και όλοι οι ‘αρμόδιοι’ και οι διαδοχικές κυβερνήσεις θεωρούσαν και θεωρούν ότι, σαν τέτοιο, είναι αυθύπαρκτο και αυτεξούσιο, με αυταπόδεικτη σκοπιμότητα, υπεράνω μελετών, ολοκληρωμένων μακρόπνοων σχεδίων και άλλων τέτοιων ενοχλητικών παραμέτρων – ακόμα και των νόμων, των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας και των συνταγματικών υποχρεώσεων της Πολιτείας. Και σαν τέτοιο υπάρχουν πιθανότητες να ολοκληρωθεί, με οποιαδήποτε μορφή και οποιοδήποτε τίμημα, για να στηριχθούν οι πολιτικές αποφάσεις και τα τοπικά συμφέροντα, έστω και αν αποδειχθεί επιζήμιο για την εθνική οικονομία, άσκοπο για τη Θεσσαλία και, πάνω από όλα, καταστροφικό για τη δυτική Ελλάδα και το περιβάλλον.

Αναβολή για τον Μάρτιο πήρε σήμερα η εκδίκαση της υπόθεσης της Μεσοχώρας

Αναβολή για τον Μάρτιο πήρε σήμερα η εκδίκαση του θέματος του καθορισμού της τιμής μονάδας για όσους Μεσοχωρίτες δεν εντάχθηκαν οικειοθελώς στην διαδικασία του νόμου 3734/2009 για τις απαλλοτριώσεις.

Το πρωί ωστόσο υπήρξε συγκέντρωση διαμαρτυρίας αρκετών Μεσοχωριτών που έγινε με πρωτοβουλία της ΜΚΟ «Αχελώου Ρους» μπροστά από το Δημαρχείο της πόλης. Μιλώντας για την συγκέντρωση ο εκπρόσωπος της «Αχελώου Ρους» και Γραμματέας του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ κ. Γιώργος Χονδρός σημείωσε:

«Το βασικό δεν είναι ότι αναβλήθηκε το δικαστήριο, έτσι και αλλιώς θα αναβαλλόταν γιατί ο δικός μας αγώνας τόσο μέσα στις αίθουσες των δικαστηρίων όσο και έξω από αυτές είναι να αποδείξουμε με κάθε τρόπο και στην τοπική κοινωνία και στους φορείς ότι αυτό το τεράστιο περιβαλλοντικό έργο καταστροφής που γίνεται στην περιοχή μας θα πρέπει επιτέλους να σταματήσει.

Η επιστημονική κοινότητα αλλά και το οικολογικό κίνημα με όλους τους τρόπους έχει αποδείξει ότι τόσο η εκτροπή του Αχελώου αλλά και το φράγμα της ΔΕΗ στην Μεσοχώρα όχι μόνο δεν συμβάλλουν στην οποιαδήποτε μορφής ανάπτυξη στην περιοχή αλλά καταστρέφουν το περιβάλλον και αφανίζουν μία τοπική κοινωνία.

Εμείς αυτόν τον αγώνα θα τον συνεχίσουμε με κάθε τρόπο και καλούμε το νέο Υπουργείο Περιβάλλοντος να πάρει σαφείς θέσεις στο τι θα κάνει με την εκτροπή του Αχελώου και τι θα κάνει με το φράγμα της Μεσοχώρας.

Καλούμε την Υπουργό κα Μπιρμπίλη να βγει και με σαφήνεια να ακυρώσει αυτά τα δύο μεγάλα έργα εάν θέλει πράγματι η κοινωνία να την πιστέψει ότι εννοεί αυτά τα περί πράσινης ανάπτυξης και περιβαλλοντικής πολιτικής».

Το παρών έδωσε και η Βουλευτής Λάρισας του ΣΥΡΙΖΑ κα Ηρώ Διώτη η οποία επεσήμανε: «Αυτή η ιστορία με τον Αχελώο κρατάει πολλά χρόνια.

Ο ΣΥΡΙΖΑ από την πρώτη στιγμή ήταν κατά της κατασκευής αυτού του φαραωνικού έργου. Στην προκειμένη περίπτωση είμαστε εδώ εξαιτίας της δίκης των απαλλοτριώσεων σύμφωνα με τον νόμο 3734 που ζητάμε να καταργηθεί. Έχει πάει στο Συμβούλιο της Επικρατείας και εκδικάζεται η υπόθεση στις 25/1/2010 για να δούμε αν είναι συνταγματικός.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πιστεύει ότι τα υπόλοιπα χρήματα, γύρω στα 200εκ. ευρώ, που απομένουν για την κατασκευή αυτού του έργου να δοθούνε στην κατασκευή μικρομεσαίων φραγμάτων για να μπορέσουν να κρατηθούν οι υδάτινοι πόροι της Θεσσαλίας. Είμαστε κοντά σε αυτό το κίνημα, είμαστε κοντά στον αγώνα των Μεσοχωριτών και ελπίζουμε στην ανάκληση αυτού του νόμου».

Συμπαράσταση στον αγώνα των Μεσοχωριτών που αντιτίθενται στον νόμο για τις απαλλοτριώσεις υπήρξε και από τους Οικολόγους Πράσινους καθώς βρέθηκε στην συγκέντρωση ο επικεφαλής τους κ. Νίκος Χρυσόγελος τονίζοντας τα εξής: «Είναι γνωστό ότι ο Θεσσαλικός κάμπος αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα με την διαχείριση των υδάτινων πόρων.

Λύσεις όπως της μερικής ή μεγαλύτερης εκτροπής του Αχελώου είναι ξεπερασμένες σε ευρωπαϊκό επίπεδο και είναι αντίθετα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Βέβαια έχουνε γίνει λάθη και θα έλεγε κάποιος «μα τώρα δαπανήθηκαν τόσο πολλά χρήματα και θα ξεχάσουμε κάτι τέτοιο;».

Επειδή εμείς θέλαμε να έχουμε μια εικόνα άμεση από τα έργα είδαμε ότι ήδη έχει εγκαταλειφθεί ένα κομμάτι του έργου, το οποίο είχε σχεδιαστεί με άλλη οπτική και έχει δημιουργήσει τεράστια προβλήματα. Έχουν δαπανηθεί χρήματα και θα πρέπει να δαπανηθούν και άλλα για να προστατευτούν από την διάβρωση τεράστιες περιοχές που σήμερα έχουν εγκαταλειφθεί. Πληρώνουμε για αυτά τα λάθη και πρέπει να τα διορθώσουμε.

Για το πρόβλημα με τα νερά στον Θεσσαλικό κάμπο θα πρέπει να γίνει καλύτερη διαχείριση των υδάτινων πόρων που σημαίνει προγράμματα εξοικονόμησης του νερού από τους αγρότες, προστασία των νερών από την ρύπανση και άλλα που όμως χρειάζονται χρήματα. Η Κυβέρνηση πρέπει να διαθέσει πόρους για να αλλάξουν τα συστήματα άρδευσης που είναι για το συμφέρον των αγροτών για να μην φτάσουν στο μέλλον να πληρώνουν για το νερό που χρησιμοποιούν, ένα επιπλέον κόστος σε μια ήδη προβληματική δραστηριότητα.

Θα πρέπει να γίνουν μικροί ταμιευτήρες, θα πρέπει να δούμε την διαχείριση των πλημμυρικών νερών και άλλες λύσεις που υπάρχουν σε τοπικό επίπεδο. Αυτό που λέμε είναι να διατεθούν οι πόροι -που αλλιώς θα δίνονταν για να γίνουν τα υπόλοιπα έργα της εκτροπής του Αχελώου – στην Θεσσαλία, να γίνουν τοπικά έργα, να αναπτυχθούν οικονομικές δραστηριότητες σε τοπική κλίμακα, να χρησιμοποιηθούν για τους φορείς της περιοχής και να έχουμε γρήγορο αποτέλεσμα γιατί η εκτροπή του Αχελώου είναι ένας μύθος, έχουν περάσει 30 χρόνια χωρίς να έχουμε πραγματικά αποτελέσματα και ακόμα και να ολοκληρωθούν τα βασικά έργα εκτροπής δεν θα φτάσει το νερό στους μικρομεσαίους αγρότες».

Αξίζει να σημειωθεί ότι αισθητή παρουσία υπέρ των αιτημάτων των Μεσοχωριτών έκαναν και άτομα του αντιεξουσιαστικού χώρου χωρίς όμως να γίνουν αποδεκτά από τους Μεσοχωρίτες για να ενσωματωθούν στην συγκέντρωσή τους.

Τα συγκεκριμένα πάντως άτομα έκαναν πορεία στους δρόμους της πόλης, γεγονός που κινητοποίησε ισχυρή αστυνομική δύναμη που παρατάχθηκε μπροστά από την Νομαρχία για την αποτροπή οποιουδήποτε επεισοδίου, χωρίς όμως να συμβεί το παραμικρό.

Χάρης Μαντέλλος

H Mεσοχώρα δεν πωλείται οι Μεσοχωρήτες αντιστέκονται.

Χθεσινές φωτογραφίες της Μεσοχώρας με τα χρώματα του Φθινοπώρου

Οι φωτογραφίες μας στάλθηκαν από τον Γιώργο Χονδρό.

Στις 11 Νοεμβρίου δίνουμε την μάχη κατά της απαλλοτρίωσης !!!

Μας είναι εδώ και πολύ καιρό γνωστό ότι στις 11 Νοεμβρίου στα Τρίκαλα γίνεται το δικαστήριο για τον καθορισμό της τιμής μονάδος, που είναι καθοριστικό στη διαδικασία απαλλοτρίωσης της Μεσοχώρας. Πρόσφατα προσδιορίστηκε για τις 18 Νοεμβρίου η αντίστοιχη διαδικασία για τα Βαρκά και τα Σπίτια. Αλήθεια γιατί δύο δικαστήρια; Γιατί οι Μεσοχωρίτες πρέπει να ταλαιπωρηθούν δύο φορές και να κατεβούν στα Τρίκαλα σε δύο διαφορετικά δικαστήρια;

Η διαδικασία του ορισμού προσωρινής τιμής μονάδος είναι ιδιαίτερα κομβική για τον αγώνα που κάνουμε. Αυτό για τους δύο παρακάτω σημαντικούς λόγους;

α) Το πρωτοδικείο είναι το πρώτο δικαστήριο στο οποίο θα προβάλουμε την αντισυνταγματικότητα του νόμου 3734/2009 ζητώντας την ακύρωσή του. Ως γνωστόν κάθε δικαστήριο στην χώρα μας είναι αρμόδιο να εξετάζει την συνταγματικότητα των νόμων, αρκεί οι δικαστές να στέκονται στο ύψος τους και να το τολμούν. Εκδίκαση της συνταγματικότητας όπως όλοι ξέρουμε θα γίνει και στο ΣτΕ στις 25 Ιανουαρίου 2010.

β) Ο δεύτερος λόγος που καθιστά αυτό το δικαστήριο σημαντικό για μας, είναι το γεγονός ότι με βάση την νομική διαδικασία, η απαλλοτρίωση ολοκληρώνεται με την προσωρινή τιμή μονάδος, δηλαδή στην πράξη με τις τιμές που θα ορίσει το πρωτοδικείο σε αυτή τη δίκη.

Αυτοί οι δύο λόγοι είναι αρκετοί για μας, να δώσουμε μια μεγάλη μάχη, μέσα και έξω από τα δικαστήρια. Στην αίθουσα θα αναδείξουμε κατ΄ αρχήν το μεγάλο ζήτημα της προχειρότητας με την οποία συντάχθηκαν οι κτηματολογικοί πίνακες και τα πολλά και μεγάλα λάθη που εμφανίζουν. Εάν αυτό δεν έγινε από πρόθεση, για να βάλει όλους εμάς που αντιστεκόμαστε και αντιδρούμε στην καταστροφή και τον αφανισμό της Μεσοχώρας σε περιπέτειες, και οφείλεται απλώς σε πλημμέλεια, το δικαστήριο οφείλει να μας προστατέψει και να στείλει τους πίνακες για επανεξέταση. Σε κάθε περίπτωση όμως ο νομικός μας αγώνας θα γίνει στην βάση της αντισυνταγματικότητας του νόμου 3734/2009. Εάν το δικαστήριο δεν επιλέξει να ασχοληθεί μ΄ αυτό τότε θα απαιτήσουμε μια εύλογη αναβολή, έτσι ώστε να πάρει απόφαση το ΣτΕ για την συνταγματικότητα του νόμου. Αυτονόητη απαίτηση που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Με άλλα λόγια, πώς θα δικάσει το πρωτοδικείο με έναν νόμο του οποίου η συνταγματικότητα εκκρεμεί σε ένα ανώτερο δικαστήριο;

Μεγάλη σημασία όμως έχει και ο αγώνας μας έξω από την αίθουσα του δικαστηρίου. Να χρησιμοποιήσουμε την ευκαιρία και να ενημερώσουμε τους Τρικαλινούς συμπολίτες μας για το δίκαιο του αγώνα μας. Να καταλάβουν όλοι ότι όχι μόνο δεν πουλάμε το Χωριό μας και την ιστορία του, αλλά ότι κάνουμε έναν μεγάλο και δύσκολο αγώνα για να αποτρέψουμε μια μεγάλη περιβαλλοντική καταστροφή.

Να διοργανώσουμε στα Τρίκαλα στις 11 Νοεμβρίου μια μεγάλη διαδήλωση, πανελλαδικού χαρακτήρα, για την προστασία του Αχελώου και της Μεσοχώρας, για την προστασία του περιβάλλοντος και των δικαιωμάτων μας. Να καλέσουμε όλους τους Τρικαλινούς/ες να συνταχθούν μαζί μας και μαζί με τους συμπαραστάτες μας που θα έρθουν από ολόκληρη την Ελλάδα.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΣΟΧΩΡΑ & ΤΟΝ ΑΧΕΛΩΟ

Ταυτόχρονα όμως δουλεύουμε και σε όλα τα άλλα επίπεδα. Μαζί με την Πανελλαδική Κίνηση κατά της εκτροπής και τις περιβαλλοντικές οργανώσεις, ετοιμάζουμε επίσκεψη στο «νέο» Υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, για να θέσουμε και στην νέα ηγεσία του, το αίτημα για να σταματήσει αυτή η μεγάλη περιβαλλοντική καταστροφή. Να ακυρωθεί δηλαδή τελεσίδικα η εκτροπή Αχελώου και να σταματήσει το φράγμα της ΔΕΗ στην Μεσοχώρα.

ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΦΛΟΠ .... στις ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΠΠΟΥ ΣΩΚΡΆΤΗ

ΤΑ ΒΟΥΝΑ ... στις ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΠΠΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΣΤΗΝ ΜΕΣΟΧΩΡΑ .......ΣΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΠΠΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ

ΟΙ ΜΟΝΑΧΟΙ ΚΑΙ Η ΤΣΕΠΕΣ ....ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΠΑΠΠΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ

Έφυγε πολύ πρόωρα από κοντά μας, ο Βασίλης Ντούλας, ο δάσκαλος, ο γείτονας, ο ευγενής άνθρωπος.

Συμμετέχω στην θλίψη των δικών του με τα παρακάτω videos για να τον θυμόμαστε.
Καλό ταξίδι Βασίλη.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΝΤΟΥΛΑΣ ΒΙΒΛΙΟ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ from varelogiannis dimitris on Vimeo.

O ΒΑΣΙΛΗΣ ΝΤΟΥΛΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ from varelogiannis dimitris on Vimeo.

Και η φωνή του μας συντρόφευε στο Πιπέρι.

Εως δύο έτη «πάγωμα» στον Αχελώο

«Δώρο» για το υπ. Περιβάλλοντος που θα έχει χρόνο να αποφασίσει την τύχη του φαραωνικού έργου
Του Γιωργου Λιαλιου

Από ενάμισι έως δύο έτη το λιγότερο μπορεί να διαρκέσει το «πάγωμα» των έργων της εκτροπής του Αχελώου, μετά τις τελευταίες εξελίξεις. Αυτό είναι το διάστημα που απαιτείται κατά μέσο όρο προκειμένου να αποφανθεί το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στις περιπτώσεις προδικαστικών ερωτημάτων, όπως αυτά που αποφάσισε να αποστείλει το Συμβούλιο της Επικρατείας. Το νεοσύστατο υπουργείο Περιβάλλοντος τηρεί προς το παρόν στάση αναμονής για την εκτροπή και παρακολουθεί τις εξελίξεις.

Προδικαστικά ερωτήματα

Την προηγούμενη Παρασκευή η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας αποφάσισε την αποστολή σειράς προδικαστικών ερωτημάτων στο Ευρωδικαστήριο, προκειμένου να διασαφηνίσει τη συμβατότητα της εκτροπής με την περιβαλλοντική νομοθεσία. Η φιλοσοφία των ερωτημάτων του ΣτΕ κινείται γύρω από τέσσερις βασικούς πυλώνες:

-Κατά πόσο επιτρέπεται από την κοινοτική νομοθεσία η μεταφορά νερού από μια περιοχή σε άλλη, όταν ο σκοπός της μεταφοράς δεν είναι μόνο η ύδρευση, αλλά -κυρίως- η άρδευση και η αξιοποίηση του νερού για την παραγωγή ενέργειας.

-Κατά πόσο γίνεται να θεσπιστεί το μέρος πριν από το όλο, δηλαδή να επιτραπεί η μεταφορά νερού από μια λεκάνη απορροής ποταμού σε μια άλλη, χωρίς προηγουμένως να έχουν εκπονηθεί τα σχέδια διαχείρισης του νερού στις περιοχές στις οποίες οι λεκάνες αυτές ανήκουν, όπως ορίζει η Οδηγία 2000/60/ΕΚ.

-Κατά πόσο ήταν ορθό να θεσπιστεί με ειδικές ρυθμίσεις η εκτροπή, χωρίς να έχει προηγηθεί ουσιαστική διαδικασία διαβούλευσης.

-Κατά πόσο επιτρέπεται από την κοινοτική νομοθεσία η εκτροπή ενός ποταμού, όταν αυτή επηρεάζει περιοχές Natura και ζώνες προστασίας της ορνιθοπανίδας και κατά πόσο αυτό συνάδει με τις αρχές της αειφόρου ανάπτυξης.

Η αποστολή προδικαστικού ερωτήματος στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ), προκειμένου αυτό να διασαφηνίσει σημεία μιας Οδηγίας είναι γενικά μια συνηθισμένη διαδικασία, η οποία έχει και στο παρελθόν χρησιμοποιηθεί από τη χώρα μας για θέματα περιβάλλοντος. Από το 1981, που η Ελλάδα έγινε μέλος της ΕΟΚ έως το τέλος του 2008 η χώρα μας είχε αποστείλει στο Ευρωδικαστήριο 134 προδικαστικά ερωτήματα, από τα οποία 31 εστάλησαν από το ΣτΕ.

Οσον αφορά την ουσία, δηλαδή το πόσο θα κρατήσει η διαδικασία, σύμφωνα με την Υπηρεσία Πληροφόρησης του ΔΕΚ κατά μέσο όρο διαρκεί 17 μήνες. Αν λοιπόν οι αντιτιθέμενοι στο έργο (φορείς της Αιτωλοακαρνανίας, περιβαλλοντικές οργανώσεις κ.ά.) προσφύγουν στο ΣτΕ και ζητήσουν νέο «πάγωμα» των έργων, τότε θα νομιμοποιούνται να σταματήσουν τα έργα για τουλάχιστον ενάμισι έτος. Η εξέλιξη αυτή ήρθε ως... μάννα εξ ουρανού στο νεοσύστατο υπουργείο Περιβάλλοντος, καθώς παρέχει την αναγκαία πίστωση χρόνου για να ασχοληθεί με την τύχη του φαραωνικού αυτού έργου. Η ηγεσία του υπουργείου κρατά ακόμα κλειστά τα χαρτιά της, ωστόσο ο υφυπουργός Περιβάλλοντος κ. Θάνος Μωραΐτης δεν έχει κρύψει στο παρελθόν την έντονη αντίθεσή του στα σχέδια της εκτροπής, ως βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας.

Κρίσιμη καμπή

Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, πάντως έχει ιδιαίτερη αξία καθώς για πρώτη φορά την τελευταία δεκαετία ασχολείται με την ουσία της εκτροπής, δηλαδή κατά πόσο πρόκειται για ένα περιβαλλοντικό και, κυρίως, απαραίτητο έργο και όχι με κάποια «τυπική» παράλειψη του έργου. Ολα δείχνουν ότι η υπόθεση της εκτροπής του Αχελώου βρίσκεται πλέον στην πιο κρίσιμη καμπή της.

Η εκτροπή του Αχελώου βγάζει... Λουξεμβούργο.

Στο Ευρωδικαστήριο παραπέμπεται η υπόθεση για να εξεταστεί αν η ελληνική νομοθεσία και η εκτροπή είναι αντίθετες προς το κοινοτικό δίκαιο.

Σε νέες δικαστικές περιπέτειες μπαίνει η εκτροπή του Αχελώου, καθώς αλλάζει... κατεύθυνση προς το Λουξεμβούργο, ύστερα από χθεσινή απόφαση της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, που εντοπίζει σωρεία παρανομιών και παραβιάσεων του κοινοτικού δικαίου.
Το ανώτατο δικαστήριο δέχθηκε με συντριπτική πλειοψηφία ότι πολλές από τις.. διατάξεις του νόμου 3481/06, με τις οποίες δόθηκε ουσιαστικά εντολή για τη συνέχιση του έργου (ύστερα από αλλεπάλληλες ακυρωτικές αποφάσεις του ΣτΕ), είναι αντίθετες προς την κοινοτική οδηγία 2000/60/ΕΚ.
Επειδή όμως υπήρξε και μικρή μειοψηφία (6 από τους 33 δικαστές), που υποστήριζε ότι δεν παραβιάζεται η οδηγία, το ΣτΕ παρέπεμψε την υπόθεση στο Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ) στο Λουξεμβούργο, προκειμένου να αποφανθεί εκείνο οριστικά εάν πράγματι η ελληνική νομοθεσία και η εκτροπή είναι αντίθετες προς το κοινοτικό δίκαιο, όπως δέχεται το ελληνικό δικαστήριο.
Κίνδυνος ακύρωσης

Ετσι κινδυνεύει με ακύρωση όχι μόνο η έγκριση των περιβαλλοντικών όρων (που έχει προσβληθεί από τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση και φορείς της Αιτωλοακαρνανίας και μεγάλες οικολογικές οργανώσεις), αλλά το σύνολο του έργου (και όχι μόνο το φράγμα Συκιάς που ανατέθηκε στην εταιρεία Μηχανική ΑΕ), όπως ρητά τονίζεται στην 3053/09 απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ.
Μετά την 4η κατά σειρά (από το 1995 μέχρι σήμερα) δικαστική... εκτροπή του έργου, αναμένεται νέα προσφυγή των ενδιαφερομένων φορέων και οργανώσεων, προκειμένου το ΣτΕ να δώσει και τυπικά την εντολή «παγώματος» κάθε εργασίας, έως ότου αποφανθεί οριστικά το ΔΕΚ, περίπου σε 1-2 χρόνια.
Η εκτροπή «πνίγεται» στις 102 σελίδες της Ολομέλειας του ΣτΕ, που υιοθετώντας εισήγηση της Συμβούλου Επικρατείας Αικ. Σακελλαροπούλου υποβάλει 14 προδικαστικά ερωτήματα στο ΔΕΚ, αμφισβητώντας ευθέως τη συμβατότητα του ν. 3481/06 προς την κοινοτική νομοθεσία.
Το ΣτΕ κρίνει ότι είναι αντίθετες στην κοινοτική οδηγία 2000/60/ΕΚ οι διατάξεις του ν. 3481/06 που επιτρέπουν την υδροληψία από συγκεκριμένη Λεκάνη Απορροής Ποταμού (ΛΑΠ) και τη μεταφορά νερού σε άλλη ΛΑΠ. Και αυτό γιατί δεν έχουν ακόμα εκπονηθεί τα σχέδια των Περιοχών Λεκάνης Απορροής Ποταμού (ΠΛΑΠ), της Δυτικής Στερεάς, της Ηπείρου και της Θεσσαλίας, μέσα στις οποίες βρίσκονται οι ΛΑΠ από τις οποίες και προς τις οποίες θα γίνει η μεταφορά νερού.

Έγκλημα στη Θεσσαλία που πληρώνουμε όλοι... Δημοσίευμα του μεγάλου blog Press.gr

Πέντε περιβαλλοντικές οργανώσεις ζητούν διακοπή της εκτροπής Αχελώου!
 

Προεκλογική περίοδος και τα λόγια των κομμάτων είναι μετρημένα, ειδικά για τα περιβαλλοντικά ζητήματα με πολιτικό κόστος, όπως η εκτροπή του Αχελώου.
Όπως όμως τονίζουν εμφατικά οι περιβαλλοντικές οργανώσεις WWF Ελλάς, Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος & Πολιτισμού, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Φύσης και Δίκτυο Μεσόγειος SOS, οι κίνδυνοι και το κόστος που συνεπάγεται η ολοκλήρωση και λειτουργία του φράγματος στη Συκιά, αλλά και συνολικά το εγχείρημα της εκτροπής του Αχελώου είναι τόσο σοβαρά, ώστε η αγνόησή τους ισοδυναμεί με ασυγχώρητο έγκλημα σε βάρος του ελληνικού λαού.
Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις τονίζουν πως...

η εκτροπή του Αχελώου επιφυλάσσει:
· Υπέρογκο οικονομικό κόστος.
Σε καιρό κοινωνικά επώδυνης οικονομικής κρίσης, ο ελληνικός λαός καλείται να πληρώσει άγνωστες εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ επιπλέον για την ολοκλήρωση των έργων, χωρίς να έχει καν προηγηθεί σχεδιασμός για τη χρήση του νερού όταν και αν φτάσει στον κάμπο.
· Εξαιρετικά σοβαρούς κινδύνους, που έχουν υπο-εκτιμηθεί.
Με δεδομένο ότι η εκτροπή του νερού θα γίνεται το καλοκαίρι, το φράγμα Συκιάς θα μαζεύει νερό τον χειμώνα. Σε κατάσταση πληρότητας όμως, τα φράγματα Συκιάς και κατάντη (Κρεμαστών και Καστρακίου) θα είναι εξαιρετικά ευάλωτα σε πλημμύρες, με απρόβλεπτες συνέπειες τόσο για τη γύρω περιοχή, όσο και για την ίδια τη στατική τους επάρκεια, βάσει των παραπάνω κινδύνων.
· Απρόβλεπτες οικολογικές επιπτώσεις, ειδικά για τα ευαίσθητα λιμναία οικοσυστήματα που τροφοδοτούνται από τον Αχελώο, δηλαδή την Τριχωνίδα και τη Λυσιμαχεία.
Με δεδομένο ότι οι ελάχιστες οικολογικές τους ανάγκες σε νερό δεν έχουν επιστημονικά προσδιοριστεί, είναι άγνωστο αν το καλοκαίρι και σε περιόδους ξηρασίας θα είναι δυνατή η τροφοδότησή τους.
· Επικίνδυνο λαϊκισμό.
Η Θεσσαλία δεν χρειάζεται τον Αχελώο για να αρδευτεί. Η Θεσσαλία έχει άμεση και απόλυτη ανάγκη από έργα προστασίας και σωστής διαχείρισης των υδάτινων πόρων που διαθέτει, καθώς και από αναδιάρθρωση των καλλιεργειών, ειδικά υπό τις συνθήκες διαμορφώνονται από την κλιματική αλλαγή και τις νέες πολιτικές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η εκτροπή είναι απλά στάχτη στα μάτια αγροτών που απεγνωσμένα ψάχνουν για λύσεις στα προβλήματα που επί δεκαετίες προκαλεί η σπατάλη και κακοδιαχείριση των νερών του θεσσαλικού κάμπου.

Η εμμονή του απερχόμενου Υπουργού ΠΕΧΩΔΕ, Γ. Σουφλιά με την εκτροπή ζημίωσε τη χώρα με περίπου 400 εκατ. € (σύμφωνα με ανακοινώσεις του Υπουργείου) που προέρχονται από αμιγώς εθνικούς πόρους. Δεδομένου ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εδώ και 15 χρόνια έχει αρνηθεί τη χρηματοδότηση αυτού του έργου, η πραγματική ζημιά είναι πολλαπλάσια καθώς η χώρα στερήθηκε τη δυνατότητα να απορροφήσει αντίστοιχο ποσό κοινοτικών κονδυλίων για συγχρηματοδοτούμενα έργα.
Σε μια προσπάθεια να σταματήσουν αυτό το σκάνδαλο, οι οργανώσεις θα αντισταθούν με κάθε μέσο στην εκτέλεση του έργου τελικής επένδυσης σήραγγας μήκους 12 χλμ., ύψους 65 εκ. € που ανατέθηκε προεκλογικά στη Μηχανική Α.Ε. Την ίδια στιγμή, εκκρεμεί αίτηση ακύρωσης στο ΣτΕ κατά του νόμου Σουφλιά που από το 2006 εγκρίνει το έργο, παρακάμπτοντας 6 διαδοχικές αποφάσεις του ανώτατου δικαστηρίου.
Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις καλούν τον Πρωθυπουργό της 5ης Οκτωβρίου να λάβει την πολιτικά γενναία απόφαση για ακύρωση των έργων εκτροπής και να ανακοινώσει σαφές σχέδιο δράσης για την προστασία και οικολογική διαχείριση των υδάτινων πόρων του θεσσαλικού κάμπου, προς όφελος των Θεσσαλών αγροτών και του φυσικού περιβάλλοντος.
Πληροφορίες: Θεοδότα Νάντσου - WWF Ελλάς (6982471722), Δάφνη Μαυρογεώργου - Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος & Πολιτισμού (6977205351), Μαλαμώ Κορμπέτη – Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρία (6948803393), Μαρτίνος Γκαίτλιχ - Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης (6938016839), Άννυ Μητροπούλου – Δίκτυο Μεσόγειος SOS (6977695999)

Ο γιός του φύλακα Ολόκληρη η ταινία του Δημήτρη Κουτσιαμπασάκου

Ο γιός του φύλακα

Βίλλα Κοτρώνη Τρομερό δημοσίευμα διαβάστε το

Επειδή το σύστημα ανάρτησης είναι καινούργιο μερικές οδηγίες
1 Μπορείτε να κάνετε zoom στο κείμενο με την μπαρα αριστερά
2 Μπορείτε να αλλάξετε σελίδα από το κάτω μέρος Το παραπάνω δημοσίευμα αποτελείται από 3 σελίδες, με το βελάκι πάτε στην επόμενη
3 Μπορείτε να εκτυπώσετε την ανάρτηση πατώντας στο εικονίδιο εκτυπωτή κάτω δεξιά
4 Μπορείτε να μετακινηθείτε στο κείμενο πατώντας το αρ κουμπί του ποντικιού χρησιμοποιώντας το χεράκι που εμφανίζεται

Η Φανή θυμάται μέρος 4

Η Φανή θυμάται μέρος 4 from varelogiannis dimitris on Vimeo.

Ο μέγας Αρχαιοπτέρυξ Δημήτρης Σακκάς αναλύει την κατάσταση....!!!

Μερικές ακόμη εικόνες από την διαδήλωση των Μεσοχωρητών στο φράγμα Αχελώου

Φωτογραφίες Στέφανου Μαυρομάτη

Μ΄ακούς αγόρι μου Κούλη, με ακούς τώρα ;

Φωτογραφία του Στέφανου Μαυρομάτη

Η Φανή θυμάται μέρος 3

Φωτογραφίες γεμάτες ζωή, από την πισίνα της Μεσοχώρας τα Καζάνια του Ντάβανου

Tις φωτογραφίες μας τις παραχώρησε ο Ντίνος

Δυνατές βροχές είχαμε φέτος πριν τον δεκαπενταύγουστο στην Μεσοχώρα

Ο Φώτης και η κομπανία του στην Μεσοχώρα

Το παλαίβουν οι μεγαλύτεροι στην Μεσοχώρα

Το νέο αίμα της Μεσοχώρας βράζει ...

Η κόρη του Δημήτρη Καλαντζή μου πόζαρε φέτος με πολλή χάρη

Η Φανή θυμάται μέρος 2

Σχόλιο για το άρθρο του Δημάρχου Πινδαίων

εφ. ΠΡΩΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ των Τρικάλων 30-8-09

Σχόλιο για το άρθρο του Δημάρχου Πινδαίων κ. Παντέρα στον «Πρωινό Λόγο» της 12ης/8/2009 για τη Μεσοχώρα

Λάβαμε και δημοσιεύουμε την παρακάτω επιστολή:

Ώστε Δήμαρχε:

* Τα δάκρυα των Μεσοχωριτών για τον αφανισμό του χω­ριού τους είναι κροκοδείλια, ψεύτικα…
* Η αγάπη μας για το χωριό μας (και ό,τι αυτό αντιπρο­σωπεύει για μας) είναι υποκριτική...
* Τα πανό με τα συνθήματα «ΟΧΙ...», «...ΔΕΝ ΠΩΛΕΙΤΑΙ» και άλλα είναι κακόγουστα αλλά και προκλητικά: εκνευρίζουν, εξοργίζουν...
* Τα περί κοντέινερς είναι αστειότητες..., εννοείς δια­δόσεις που προκαλούν γέλιο... Βέβαια, τα «προσωρι­νά» λυόμενα, οι παράγκες θα είναι λύση! (αλλά πού θα γίνουν; τι; πόσα; πότε; για πόσο καιρό; για ποιους; Σώ­θηκαν οι άνθρωποι!
* Οι τιμές είναι μοναδικές...για όλους! Πουλάνε, ει­σπράττουν, κληρώνονται (στα Βαρκά ή στα Σπίτια), χτί­ζουν, κάθονται! Έτσι απλά... και το δικό σου σπίτι στα Στουρναραίικα σίγουρα θα το πουλούσες με τόσα χρή­ματα για να φτιάξεις άλλο, αλλού...
* Το μη κατακλυζόμενο μέρος, αφού αφαιρεθεί αναγ­καστικά από τους ιδιοκτήτες, η ΔΕΗ θα το διαμορ­φώσει, θα το καθαρίσει, θα το ομορφύνει (κατά το «κή­πους ομορφαίνω» του παλιατζή), θα παραχωρηθεί στο Δήμο. Δηλαδή στους δημότες. Για αξιοποίηση... Όχι βέβαια από τους ιδιοκτήτες.
* Η Νέα Μεσοχώρα, μισή κάτω στα Βαρκά, μισή επάνω και πίσω στα Σπίτια, ΘΑ γίνει πρότυπο χωριό. Στολίδι, καμάρι... Από σπίτια που ΘΑ χτιστούν...αλλά πότε; πώς; πόσα; πόσο; από ποιους; ποια γενιά; (εδώ πράγματι με τον αγώνα σας πετύχατε τόσα πολλά)
* Οι Μεσοχωρίτες προσέφυγαν στο Συμβούλιο Επικρα­τείας για τη γέφυρα Νέας Πεύκης και τη σήραγγα προς φράγμα. Φυσικά για να ταλαιπωρήσουν, δηλ. να τι­μωρήσουν τους κοντοχωριανούς και τους διερχόμε­νους! Μοχθηροί άνθρωποι! Εσύ όμως, κύριε Δήμαρχε, τους λυπήθηκες, τους νοιάστηκες (ιδίως τους Πλοπιώτες...) Και ρωτάς τόσο αυθόρμητα: Μα γιατί; Το ότι βέβαια τα δύο αυτά έργα ήταν πακέτο μαζί με την απο­στραγγιστική σήραγγα, για την οποία προσφύγαμε στο ΣτΕ, αυτό εσείς δεν το γνωρίζατε... Δε θα πούμε ότι αυτό είναι υποκριτικό ή πονηρό εκ μέρους σας (άκρως ή ολίγον».).
* Το ΣτΕ σταμάτησε τη σήραγγα «μα γιατί;;» Κακώς! Πα­ράνομα, παραβιάζοντας το Σύνταγμα. Γιατί να είναι λοι­πόν σεβαστές οι αποφάσεις του;
* Εσείς, κύριε δήμαρχε, θα συνεχίσετε να αγωνίζεστε για τη Μεσοχώρα με το ίδιο πάθος... από αγάπη για μας - χωρίς εμάς! Αφού στις «κοινωνικές διαβουλεύσεις» σας με τους αρμοδίους (δεκαεφτά φορές στην Αθήνα;) ξεχάσατε να ρωτήσετε τους κατοίκους, το σύλλογο, το τοπικό συμβούλιο, τον πρόεδρο....
* Εμείς διχάζουμε τους συγχωριανούς μας, που δε θέ­λουμε να παζαρέψουμε τα σπίτια και τα κτήματα μας τα πατρογονικά. Τους ενώνεις εσύ με το άρθρο σου πρώτα στο τοπικό έντυπο «Μεσοχώρα» και μετά στις εφημερίδες των Τρικάλων - με τις ΟΛΙΓΟΝ προσβλη­τικές και υβριστικές εκφράσεις και χαρακτηρισμούς για τους κατοίκους. Όλα αυτά όμως για το καλό τους! Αλλά αυτοί δεν το εκτιμούν. Κρίμα, κύριε Παντέρα...

Αχάριστοι Μεσοχωρίτες

Η Φανή θυμάται μέρος 1

Το Zougra.gr γράφει για την Μεσοχώρα

ΟΙ ΠΑΤΡΙΔΕΣ Δ Ε Ν ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ!!


Σε ένα πανό στα κάγκελα του Κοινοτικού Γραφείου γράφει:

«ΟΙ ΠΑΤΡΙΔΕΣ ΔΕΝ ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ!»

Στους κορμούς των δέντρων, κολλημένα χαρτιά : «ΔΕΝ ΠΩΛΕΙΤΑΙ!».



Τι είναι πατρίδα για τον καθένα μας ?!

Γνωρίζοντας πως το θέμα είναι άγνωστο σε πολλούς από εμάς, είτε γιατί θεωρούμε ότι αφορά μια άλλη περιοχή είτε γιατί απλά ποτέ δεν έτυχε να το ακούσουμε, θα προσπαθήσω να το περιγράψω σαν ένα παραμύθι που εξελίσσεται σε εφιάλτη.



ΜΕΣΟΧΩΡΑ

Παλιό κεφαλοχώρι μεταξύ Τρικάλων-Άρτας. Απέχει μόλις 70 χιλ. από τα Τρίκαλα. Ένας τόπος ανάμεσα στην οροσειρά της Πίνδου που ‘βρέχεται’ από τα κρυστάλλινα νερά του Αχελώου ποταμού ,ο οποίος πηγάζει από το όρος Περιστέρι (νότια Πίνδος!) και χύνεται ορμητικά, με άλλα ρεύματα που δέχεται, στο Ιόνιο Πέλαγος στην περιοχή Αιτωλικού. Η ορμητική του πορεία συγκρατείται από φράγματα στα οποία υπάρχουν τα υδροηλεκτρικά εργοστάσια του Καστρακίου, Στράτου, Ταυρωτού, Κρεμαστών, Μεσοχώρας και Συκιάς. Η Μεσοχώρα υπάγεται στο Δήμο Πινδαίων, με έδρα τα Στουρναραίικα. Επί κατοχής υπήρξε σημαντικό κέντρο του Αντιστασιακού Αγώνα, γεγονός που αποτέλεσε την αιτία για τον διχασμό των κατοίκων της εποχής, ανάμεσα στους υποστηρικτές του Ναπολέοντα Ζέρβα και Άρη Βελουχιώτη. Ένα χωριό που, όπως πολλά άλλα, κάηκε από την Γερμανική Σβάστικα αλλά κατάφερε να ξαναχτιστεί από τους κατοίκους του το 1953.



Φτάνοντας στη Μεσοχώρα, νοιώθεις σαν να μπαίνεις σε ένα τόπο ακουμπισμένο στο χρόνο. Τα πάντα γύρω και μέσα στο χωριό συνυπάρχουν αρμονικά. Το κύριο στοιχείο που αντικρίζεις παντού είναι το πράσινο. Γύρω από το βουνό ένα καταπράσινο δάσος, ένα τεράστιο κομμάτι πράσινου οξυγόνου, ένα κομμάτι ανεκτίμητης και ζωντανής φύσης!

Διασχίζοντας το χωριό κατεβαίνεις στον ποταμό Αχελώο- Ασπροπόταμος. Σύμφωνα με το μύθο, ο Αχελώος ήταν αδερφός του Άραχθου και του Πηνειού. Ενώ σύμφωνα με έναν άλλο, ο Αχελώος πάλεψε με τον Ηρακλή για χάρη της Δηιάνειρας, όπoυ ο Ηρακλής του απέκοψε το ένα του κέρατο και ο Αχελώος σε αντάλλαγμα του έδωσε το κέρας της Αμάλθειας.

Τραγική ειρωνεία πως η τσιμεντοβιομηχανία ΗΡΑΚΛΗΣ είναι εκείνη που κατασκεύασε το φράγμα της Μεσοχώρας στον Αχελώο ποταμό!! Σε γενικές γραμμές και για να μην μακρηγορώ, ένας ειδυλλιακός τόπος, παρθένος, ανέγγιχτος από το αλαζονικό χέρι του ανθρώπου και της «Ανάπτυξης» οποιουδήποτε χρώματος!

Λίγο μετά το 1970, ξεκινούν, λοιπόν, οι πρώτες υδροηλεκτρικές μελέτες για την εκμετάλλευση των νερών του Αχελώου.

Ημερομηνία Σταθμός 1983: Φράγμα Μεσοχώρας!

Ο αρχικός σχεδιασμός μιλούσε για την δημιουργία ενός φράγματος ύψους 60 μέτρων που δεν απαιτούσε τον κατακλυσμό του χωριού για την διεκπεραίωσή του. Στόχος του έργου ήταν η παραγωγή και εξοικονόμηση ενέργειας από τη ΔΕΗ. Με την ολοκλήρωση του έργου ένα μεγάλο τμήμα του ποταμού και του περιβάλλοντος γύρω του άλλαξε μορφή. Τα λευκά βότσαλα που χαρακτήριζαν τις όχθες του Αχελώου και οι καταπράσινες ζωντανές πλαγιές των βουνών, αντικαταστήθηκαν από λοφίσκους με χαλίκια, τσιμέντα, χώματα, αποψίλωση της πλαγιάς και με τη δημιουργία στη μέση της οροσειράς της Πίνδου ενός τεράστιου σε ύψος και όγκο τσιμεντένιου χτίσματος: Το φράγμα! Όλα αυτά είναι αναμενόμενα επακόλουθα ενός τέτοιου έργου. Θα συμφωνήσω απόλυτα, αρκεί το έργο να έχει πραγματική αιτία ύπαρξης ώστε να δικαιολογεί (αν ποτέ κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει) αυτόν τον βιασμό της φύσης!

2009: Με την μεσολάβηση 27 περίπου χρόνων και μετά από πολλές αντιδράσεις το έργο ολοκληρώνεται. Πλέον δεν μιλούμε για ένα φράγμα 60 μέτρων αλλά για έναν ταμιευτήρα νερού επιφάνειας περίπου 8 τετραγωνικών χιλιομέτρων και για ένα φράγμα ύψους 150 μέτρων και μήκους στέψης 240 μέτρων (ένα από τα μεγαλύτερα της Ευρώπης) που απαιτεί για την ολοκλήρωση και λειτουργία του τον κατακλυσμό ολόκληρης της Μεσοχώρας, ενώ αρχικά γινόταν λόγος μόνο για το μισό χωριό.

Θεωρείτο σύμφωνα με την Ελληνική Κυβέρνηση ένα από τα δημόσια έργα με στόχο την πράσινη-περιβαλλοντική ανάπτυξη, τη λύση της λειψυδρίας του Θεσσαλικού Κάμπου και την παροχή πολύτιμης ηλεκτρικής ενέργειας! Όλα αυτά όμως καταργούνται από την πραγματικότητα! Ο κ. Σουφλιάς δήλωσε φέτος πως το έργο της εκτροπής των νερών του Αχελώου θα ολοκληρωθεί σε 3 χρόνια ,παραβλέποντας το γεγονός πως στο θεσσαλικό κάμπο δεν υπάρχει ούτε μία υποδομή για την αποδοχή και χρήση του νερού που θα προέλθει από την εκτροπή του Αχελώου. Γιατί άλλωστε να μην το παραβλέψει? Έτσι για τα υπόλοιπα 3 χρόνια θα κερδίζει ψήφους υποσχόμενος τα έργα στο Θεσσαλικό Κάμπο! Πάρε-δώσε δηλαδή! Ειρωνική και τραγική είναι η πραγματικότητα της λειψυδρίας του Θεσσαλικού Κάμπου. Είναι τόσο αυτονόητη από τους ίδιους τους Θεσσαλούς που συνεχίζουν παρά ταύτα να χρησιμοποιούν κανονάκια για το πότισμα των εκτάσεών τους, αλλά κυρίως των οδικών αξόνων και των περαστικών οχημάτων χαρίζοντας δροσιά κατά τους θερινούς μήνες αλλά και τόνους χαμένου νερού που επιστρέφει στη ατμόσφαιρα υπό μορφή υδρατμών! Ενώ παράλληλα δεν γίνεται λόγος για το ποιος θα διαχειριστεί την ενέργεια που θα παραχθεί ,ούτε και η τιμή με την οποία θα πωλείται στον Έλληνα καταναλωτή!

Παρατηρώντας τις αντιδράσεις ενάντια και την καθυστέρηση της ολοκλήρωσης των έργων του Αχελώου και θέλοντας να συνεχίσει την ψηφοθηρία η κρατική εξουσία αποδέσμευσε το φράγμα της Μεσοχώρας από την εκτροπή, χρησιμοποιώντας το πρώτο ως άλλοθι για την λειτουργία του υδροηλεκτρικού εργοστασίου Μεσοχώρας το οποίο, βέβαια, δεν απαιτεί για την λειτουργία του την ύπαρξη ενός ταμιευτήρα νερού ύψους 150 μέτρων! Η Ελληνική κυβέρνηση απαιτεί, λοιπόν, την συγκατάθεση των κατοίκων της Μεσοχώρας για τον αφανισμό-πνιγμό του χωριού χωρίς όμως να δικαιολογεί την αναγκαιότητα του έργου.

Οι μελέτες στις οποίες στηρίζεται όλο το εγχείρημα δεν προσφέρουν επιστημονικά τεκμηριωμένες αποδείξεις για την βιωσιμότητα του έργου, δηλ. για το πόσα χρόνια το φράγμα θα προσφέρει στον άνθρωπο. Η βιωσιμότητα που δίνουν πιθανολογείται από 20-50 χρόνια, χωρίς να είναι κάτι βέβαιο όμως. Παράλληλα, καμία από τις μελέτες δεν αποδεικνύει πως η παραβίαση του περιβάλλοντος και του τοπικού οικοσυστήματος δεν θα αποτελέσει ένα τραγικό λάθος για την διατήρηση των περιβαλλοντικών συνθηκών, της προστασίας, του σεβασμού της φύσης και της πανίδας του τόπου! Παρ ’όλη την αυθαιρεσία και την αβεβαιότητα και ενώ η Ευρωπαική Ένωση έχει σταματήσει από καιρό να χρηματοδοτεί το έργο και το Επιμελητήριο Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητας έχει αποδείξει ότι με το έργο θα κλονιστεί η φέρουσα ικανότητα του Αχελώου ως οικοσύστημα,ενώ η βλάβη αυτή χαρακτηρίζεται από τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων ως ισχυρή και ΜΗ ανστρέψιμη, το Ελληνικό Κράτος συνεχίζει να απαιτεί τον κατακλυσμό- αφανισμό της Μεσοχώρας επιτρέποντας έτσι στους «ειδικούς» να πειραματιστούν για το κοινό συμφέρον! Απαιτεί ,λοιπόν, τον κατακλυσμό 6.500 στρέμματα δάσους και της κοιλάδας του Αχελώου μήκους 20χιλιομέτρων!! Καθώς, επίσης και τον κατακλυσμό 357 κτισμάτων σε μια έκταση 250στρεμμάτων του οικισμού Μεσοχώρας στον οποίο υπάρχουν και αρχαιολογικά ευρήματα, μιας και το χωριό κατοικείται επί 13 τουλάχιστον αιώνες!

Σύμφωνα με το άρθρο 25 του Συντάγματος, η Ελληνική πολιτεία εγγυάται σε όλους τους πολίτες της την ακώλυτη άσκηση των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων που σημαίνει ότι ούτε ο νομοθέτης μπορεί να εμποδίσει την άσκηση αυτών. Ενώ με το άρθρο 20, κατοχυρώνεται το δικαίωμα κάθε Έλληνα πολίτη που νοιώθει ότι θίγονται τα έννομα του συμφέροντα να απευθυνθεί ελεύθερα στο αρμόδιο δικαστήριο και να προσδοκά απάντηση στο αίτημά του εντός ευλόγου χρόνου. Το άρθρο 17 του Συντάγματος προστατεύει την ιδιοκτησία , επιτρέποντας την απαλλοτρίωση της μόνο για λόγους δημόσιου συμφέροντος προσηκόντως αποδεδειγμένο. Δηλαδή η αναγκαστική απαλλοτρίωση κηρύσσεται με διοικητική πράξη, έτσι ώστε ο ιδιοκτήτης να μπορεί να αμφισβητήσει στα αρμόδια δικαστήρια τη νομιμότητά της! Η ολομέλεια, λοιπόν, του Συμβουλίου της Επικρατείας (απόφαση 1688/2005) ακύρωσε την εκτέλεση των έργων και ανέθεσε την υπόθεση στην διοίκηση ώστε να αποφασίσει αιτιολογημένα αν εμμένει ή όχι στην εκτέλεσή τους. Με το νόμο, όμως, 3481/2006 επεβλήθη η συνέχιση και η ολοκλήρωση των έργων ,περιφρονώντας την απόφαση της δικαστικής εξουσίας, ενώ εγκρίθηκαν νέοι περιβαλλοντικοί όροι (πρώτη φορά γίνεται αυτό με νόμο!!).Για το λόγο αυτό ,η εισηγήτρια κ. Σακελλαροπούλου εισηγήθηκε την αποστολή προδικαστικού ερωτήματος στο Ευρωπαικό Δικαστήριο, εάν δηλ. είναι συμβατή με το Κοινοτικό δίκαιο η έγκριση περιβαλλοντικών όρων του έργου με νόμο και ΟΧΙ με Υπουργική απόφαση .Σύμφωνα με την εισήγησή της κ. Σακελλαροπούλου η «κύρωση αποφάσεων με νόμο δημιουργεί ΕΛΛΕΙΜΑ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ»!! Με το νόμο 3734/2009 κηρύχθηκαν οι απαλλοτριώσεις αποφεύγοντας ουδεμία έκδοση διοικητικής πράξης έτσι ώστε το ΣτΕ να μην αποφασίσει για την νομιμότητα αυτών των απαλλοτριώσεων. Επιπλέον ,με το συγκεκριμένο νόμο, το Ελληνικό κράτος προβλέπει για την προσωρινή ,αλλά χωρίς χρονικό προσδιορισμό, μετεγκατάσταση των περίπου 170 μόνιμων κατοίκων της Μεσοχώρας , την παραχώρηση κοντέινερ και σε όσους δεν πολυαρέσει η ιδέα των κοντέινερ προβλέπει την εξόφληση του ενοικίου ενός χρόνου! Αντιλαμβάνεστε πως ο χειρισμός του έργου είναι άψογος και μελετημένος σε κάθε λεπτομέρεια!!!

Πιστεύω πως δεν απαιτούνται προσόντα νομικού για να καταλάβει κανείς πως η Ελληνική Κυβέρνηση κινήθηκε για ακόμη μια φορά κατά το τι υπαγορεύει η τσέπη και τα συμφέροντά της! Απαγορεύει στους κατοίκους του χωριού, δηλαδή, να αγωνιστούν για τα δικαιώματά τους και πλέον τους το απαγορεύει με νόμο!!



Για να ξεκινήσουν τα έργα απαιτείται η πλειοψηφία των κατοίκων, γιατί τα έργα προορίζονται για το δημόσιο συμφέρον. Παρά την μειοψηφία των κατοίκων που ενέδωσαν στο πανάρχαιο ελάττωμα του ανθρώπινου είδους ,τη φιλαργυρία, καθ ’ότι οι αποδοχές από τις απαλλοτριώσεις ανέρχονται σε αξιοσημείωτα ποσά και την μη ολοκλήρωση της κτηματογράφησης, το κράτος με την βοήθεια αεροφωτογραφιών την ολοκλήρωσε. Οι κατάλογοι με τις καταστάσεις κτηματογράφησης απεστάλησαν στο Δημαρχείο Πινδαίων στις 13/08/09 ενώ αναρτήθηκαν στις 18/08/09. Αναρωτιέμαι εύλογα γιατί άραγε και ποιανού απόφαση ήταν η αποσιώπηση των καταλόγων για 5 ημέρες; Ίσως γιατί στόχευαν στην αποχώρηση των περισσότερων Μεσοχωριτών μετά το 15Αυγουστο άρα και σε μικρότερης έντασης διαμαρτυρίες? Όπως και να έχει οι ημερομηνίες τρέχουν. Μέχρι τις 30/09/09 πρέπει να τακτοποιηθούν τα διαδικαστικά με την κτηματογράφηση ,ενώ στις 11/11/09 θα αποφασιστεί στο δικαστήριο η τιμή του τ.μ που δικαιούται κάθε ιδιοκτήτης.
Και ενώ όλα αυτά ακόμη εκκρεμούν, ίσως το μεγαλύτερο έγκλημα, ας μου επιτραπεί, να έχει ήδη αρχίσει. Σε απόσταση λίγων χιλιομέτρων από το φράγμα ξεκίνησε η αποψίλωση των δέντρων μέχρι το ύψος που το νερό θα γεμίσει και θα δημιουργήσει την τεχνητή λίμνη. Τόνοι ξυλείας και καθαρού οξυγόνου αρπάζονται χωρίς καμία νομιμότητα από το κράτος. Εννοείται πως αυτοί οι τόνοι ξυλείας μεταπωλούνται σε γνωστή εταιρεία κατασκευής νοβοπάν! Θέτω ,λοιπόν, το εύλογο ερώτημα ! Αν τελικά το φράγμα και η εκτροπή δεν εγκριθούν, ποιος θα γυρίσει πίσω στο οικοσύστημα ,στο τοπικό περιβάλλον αυτούς τους τόνους ξυλείας;

Στην αρχαιότητα ίσως η εγκεφαλική ικανότητα να ήταν βιολογικά περιορισμένη άλλα ήταν πιο ουσιαστική. Οι αρχαίοι μας λοιπόν πρόγονοι, λάτρευαν τα βουνά, τα ποτάμια τις φυσικές λίμνες σαν θεούς. Ίσως από φόβο ,λόγω της ισχύς και του όγκου τους αλλά στην ουσία όπως και να έχει καταλάβαιναν την αναγκαιότητά τους για την διατήρηση και την συνέχιση της ζωής. Το γεγονός ότι αναπτυχθήκαμε ως νοούντα πλάσματα δεν μας καθιστά και παντογνώστες! Με κίνητρο την χρηματική παχυλή αμοιβή, οι θεσμοί, οι νόμοι, οι πολιτικοί μας άρχοντες, αποφασίζουν να καταστρέψουν ένα περιβάλλον εκατομμυρίων χρόνων. Αποφασίζουν να μετατρέψουν έναν γίγαντα σε νάνο!

Προσδοκούν να μας πείσουν πως η Στασιμότητα είναι ζωή. Η Στασιμότητα λοιπόν, όπως λέει και ένας φίλος σοφός ,είναι Θάνατος και η Κίνηση Ζωή. Οι τεχνητές λίμνες είναι στάσιμες, είναι νεκρές ακριβώς γιατί είναι φτιαχτές ,μελετημένες ,σχεδιασμένες! Το ποτάμι είναι κίνηση –ισχύς-βοή-θόρυβος-ΖΩΗ! Γιατί άραγε δεν μπορούμε να κάνουμε ένα τεχνητό ποτάμι; Γιατί απλά ο άνθρωπος δεν είναι φύση για να μπορεί να εμφυσήσει ζωή! Μια τεχνητή λίμνη θα είναι πάντα κάτι φτιαχτό που ανά πάσα στιγμή μπορεί να χαλάσει ,να μην αποδώσει. Παρόμοια παραδείγματα λανθασμένης παρέμβασης στη φύση από τον άνθρωπο ,είναι η αποξήνραση των φυσικών λιμνών της Κάρλας και της Καλλιπεύκης ,όπου τώρα πλέον μετά την τεράστια οικολογική καταστροφή του τοπικού οικοσυστήματος προσπαθούν να τις ξαναδημιουργήσουν!

Και τώρα έρχεσαι ΕΣΥ αναγνώστη αυτών των γραμμών! Όπου και αν βρίσκεσαι αφορά και εσένα . Μία τόσο βίαια παραμόρφωση της φύσης αφορά και εσένα και τα παιδιά σου . Γίνε συμμέτοχος του προβλήματος! Ενημερώσου και Αγωνίσου! Η Μεσοχώρα δεν είναι μια απλή κουκίδα στον χάρτη. Είναι η πατρίδα όλων μας! Χρειάζεται την προστασία όλων μας! Έτσι όπως έκαναν από τις 5-15/08/09 τα περίπου 300 άτομα που παρευρέθησαν στο Οικο-camping της Μεσοχώρας, που πήραν μέρος στην πορεία που έγινε στο φράγμα ενώπιον 7κλούβων της Αστυνομίας, ατόμων που χτυπήθηκαν από τα ΜΑΤ γιατί απλά διαδήλωναν για να προφυλάξουν την συνέχιση της Κίνησης, της Ζωής. Για να προφυλάξουν εσένα και εμένα.

Ας βγούμε από τον μικρόκοσμό μας και ας αγωνιστούμε για το κοινό συμφέρον. Όχι εκείνο που θα γεμίσει λεφτά την ΔΕΗ, τις πολυεθνικές υδροηλεκτρικές εταιρείες, τις τσέπες των Υπουργών ,Βουλευτών, Δημάρχων από τα βύσματα αλλά εκείνο που θα προσφέρει ζωή σε Εσένα και τους μετά από εσένα! Ένα έργο που δεν θα ωφελήσει το περιβάλλον, το οικοσύστημα, τον απλό πολίτη μπορεί να αποφευχθεί! Αν κάποιοι επιζητούν τουρισμό και ανάπτυξη ,που καθόλου κατακριτέα δεν είναι, μπορούν να το επιτύχουν με την Αξιοποίηση και ΟΧΙ εκμετάλλευση του ποταμού! 300 άτομα από όλη την Ελλάδα ,λοιπόν, επισκέφτηκαν τον τόπο για να τον υπερασπιστούν! Αν αυτός ο τόπος προστατευτεί για αυτό που είναι και αξιοποιηθεί για αυτά που προσφέρει ,Πράσινο-Οξυγόνο-Ηρεμία-Κρυστάλλινα νερά-Ξεκούραση-Μπάνιο στις όχ8ες του, τότε όχι 300 αλλά 3000 θα είναι οι επισκέπτες του.

Και ακόμη και αν η Τοπική Αυτοδιοίκηση επιχείρησε, διαδίδοντας γραφικά ψεύδη στον Τοπικό Τρικαλινό Τύπο, να πει στους κατασκηνωτές και διαδηλωτές: «ΝΑ ΦΥΓΕΤΕ, ΚΥΡΙΟΙ, ΝΑ ΠΑΤΕ ΑΛΛΟΥ», η δική μου απάντηση είναι: «ΒΓΑΛΤΕ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ!!»!

Και τώρα, φίλε αναγνώστη ΠΡΕΠΕΙ! Η Μεσοχώρα είναι απλώς η αρχή! Αντιστάσου και δείξε ότι είσαι ΑΚΟΜΗ ενεργός πολίτης, που ξέρει τα δικαιώματά του και πώς να τα ασκεί!

Γιατί οι Πατρίδες, τα Ποτάμια, το Περιβάλλον ΔΕΝ ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ. ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΥΝΤΑΙ και ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΝΤΑΙ! Είναι προίκα μας και η προίκα που θα αφήσουμε στα παιδιά μας. Είναι κρίμα να φερόμαστε εγωιστικά! Είναι κρίμα να πουλήσουμε εκείνα που μας χαρίσθηκαν από τη φύση! Είναι κρίμα να μείνουμε απαθείς γιατί η ΖΩΗ είναι ΚΟΙΝΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ!

Γράφει ΓΙΟΥΛΗ ΑΠ. ΒΑΛΛΑ!!

http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=59753&cid=17

Ανεπιθύμητο πρόσωπο στην Μεσοχώρα ο δήμαρχος Απ. Πάντερας

Σε ανακοίνωσή τους οι αντιδρώντες στην λειτουργία του φράγματος της Μεσοχώρας, δηλώνουν πως προχώρησαν την Πέμπτη και για δεύτερη φορά μέσα σε λίγες μέρες συνέλευση στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου Δήμου Πινδέων.
Στο ψήφισμα που εκδόθηκε μετά την επεισοδιακή συνεδρίαση που κατέγραψε το trikalanews.gr, αναφέρεται:

«Βρεθήκαμε κατά εκατοντάδες, για δεύτερη φορά εδώ, στην προσπάθεια μας να πείσουμε την δημοτική αρχή και τον δήμαρχο για τον δίκαιο αγώνα μας. Να τους πείσουμε ότι με κανέναν τρόπο δεν συναινούμε στην καταστροφή και το αφανισμό της Μεσοχώρας και του Αχελώου. Καταθέσαμε αναλυτικά για μια ακόμη φορά τις θέσεις και τις απόψεις μας, οι οποίες είναι αποτέλεσμα πολλών συνελεύσεων, με συμμετοχή πολιτών και συλλογικοτήτων από όλη την Ελλάδα. Ζητήσαμε έστω και – την ύστατη για την Μεσοχώρα στιγμή – η δημοτική αρχή και ο δήμαρχος να αλλάξει έμπρακτα ρότα και να παλέψει επί της ουσίας για την επιβίωση ολόκληρης της Μεσοχώρας. Καταθέσαμε αναλυτική πρόταση με τα παρακάτω 5 σημεία και ζητήσαμε από το ΔΣ να την υιοθετήσει, ως ελάχιστη ένδειξη έμπρακτης συμπαράστασης σε ένα χωριό που αφανίζεται:
1. Να σταματήσει κάθε δραστηριότητα που αφορά την εφαρμογή του αντισυνταγματικού νόμου 3734/2009, μέχρι να αποφανθούν τελεσίδικα για αυτόν τόσο το ΣτΕ, όσο και το Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
2. Να υποστηρίξει ο Δήμος, με παρέμβασή του, την αίτηση αντισυνταγματικότητας του νόμου η οποία θα εκδικαστεί στο ΣτΕ στις 12 Οκτωβρίου 2009.
3. Να αποσυρθούν οι κτηματολογικοί πίνακες.
4. Να σταματήσει αμέσως η αποψίλωση των δασών στην παραποτάμια περιοχή.
5. Να διαβιβαστεί αρμοδίως η παραπάνω απόφαση, στη ΔΕΗ Α.Ε, στα αρμόδια Υπουργεία, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας και τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Τρικάλων

Η δημοτική αρχή και ο Δήμαρχος για μια ακόμη φορά επέλεξαν να μην πράξουν το αυτονόητο καθήκον τους, -στηρίζοντας τα δίκαια αιτήματα μας για την διάσωση της Μεσοχώρας - αλλά αντ΄ αυτού να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα της ΔΕΗ Α.Ε και άλλων συμφερόντων. Δεν σταμάτησαν μόνο εκεί. Με απαράδεκτα συκοφαντικές δηλώσεις, παρελθοντολογία και ψεύδη, προσπάθησαν για άλλη μια φορά να συκοφαντήσουν τους Μεσοχωρίτες και όσους μαζί μας αγωνίζονται για να μην εφαρμοστεί ο αντισυνταγματικός νόμος 3734/2009 και να μην ολοκληρωθούν τα καταστροφικά έργα της εκτροπής και του φράγματος Μεσοχώρας. Με ακατανόητες δικαιολογίες απέφυγαν την συζήτηση επί της ουσίας και δεν τόλμησαν να αποφασίσουν. Δεν πρόκειται όμως να μας πτοήσουν. Το αντίθετο. Μας θυμώνουν και μας συσπειρώνουν ακόμη περισσότερο. Δηλώνουμε από τούτη εδώ την αίθουσα. Αφού ο Δήμαρχος επέλεξε να μην συνταχτεί με τον αγώνα μας, παύει να μας εκπροσωπεί και του δηλώνουμε για άλλη μια φορά ότι είναι ανεπιθύμητος στην Μεσοχώρα. Εμείς θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας με κάθε μέσο και προς κάθε κατεύθυνση, μέχρι την τελική δικαίωση. Ευτυχώς έχουμε πολλούς συμπαραστάτες. Τον δήμαρχο και τους συν αυτό τους παραδίδουμε στην ιστορία ως νεκροθάφτες της Μεσοχώρας και τους προσπερνάμε.

Απευθυνόμαστε στην Πολιτεία, το ΥΠ.ΑΝ, την ΔΕΗ Α.Ε, στην Βουλή και στα κόμματα ζητώντας:

1. Να σταματήσει κάθε δραστηριότητα που αφορά την εφαρμογή του αντισυνταγματικού νόμου 3734/2009, μέχρι να αποφανθούν τελεσίδικα για αυτόν τόσο το ΣτΕ, όσο και το Δικαστήριο Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
2. Να αποσυρθούν οι κτηματολογικοί πίνακες.
3. Να σταματήσει αμέσως η αποψίλωση των δασών στην παραποτάμια περιοχή.
4. Να σταματήσει η εκτροπή Αχελώου
5. Όχι στο φράγμα Μεσοχώρας».

Δημιουργία ψηφιακού αρχείου φωτογραφιών και videos του χωριού μας της Μεσοχώρας.

Προκειμένου να δημιουργηθεί ψηφιακό αρχείο φωτογραφιών και videos του χωριού μας , παρακαλώ όλους τους φίλους Μεσοχωρήτες να βοηθήσουν στέλνοντας ότι υλικό έχουν στην κατοχή τους για αρχειοθέτηση και δημοσίευση.
Περιμένω και τις ιδέες σας.
Για αποστολή υλικού και πληροφορίες στείλτε μήνυμα στα
varelogiannis@gmail.com και fnrodiaca@yahoo.gr

Δημήτρης Βαρελογιάννης

Άρθρο του δικηγόρου κ. Γιώργου Χριστοφορίδη:" Η Μεσοχώρα και οι εκτροπές του Αχελώου και του Συντάγματος"

Είχα την τύχη φέτος να παρευρεθώ στις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας για το ανοσιούργημα της εκτροπής και ενεργειακής αξιοποίησης των υδάτων του ποταμού Αχελώου, οι οποίες έλαβαν χώρα στην τελούσα υπό αφανισμό Μεσοχώρα Τρικάλων.

Ήταν μία γοητευτική εμπειρία καθώς στη διαρκή χαρά και ικανοποίηση που μου δίδει το γεγονός, ότι η εκ των Μεσοχωριτών αγωνιζόμενοι εμπιστεύονται σε εμένα τη νομική τους περιπέτεια, που διαδραματίζεται στις αίθουσες του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου, προσετέθη και η πρόσκαιρη πλην «άγρια» χαρά του καλώς εννοούμενου ακτιβισμού.

Αλλά είχα και την ατυχία να διαβάσω άρθρο- λίβελλο για τον Σύνδεσμο Κατακλυζομένων Μεσοχώρας, του δημάρχου Πινδαίων κ. Παντέρα.

Δεν με ενόχλησαν ούτε οι προκλητικές ανακρίβειες του κειμένου, ούτε η χιλιοακουσμένοι περί ανάπτυξης μύθοι, ούτε καν η άκομψη κομπορρημοσύνη της δημοτικής αρχής, ίσως επειδή η ιστορία με εδίδαξε, ότι σε κάθε δίκαιο αγώνα αντιστοιχεί τουλάχιστον ένας υπονομευτής του και επομένως δεν είμαι ανύποπτος. Εκείνο που με αιφνιδίασε είναι το γεγονός, ότι ο κος δήμαρχος επιχειρεί να μας παραδώσει μαθήματα συνταγματικής τάξεως, διατεινόμενος στο λιβελλογράφημά του, ότι «η βασικότερη συνταγματική επιταγή την οποία παραγνωρίζουν οι αγωνιζόμενοι κάτοικοι της Μεσοχώρας, είναι ότι ο κάθε Έλληνας πολίτης την ιδιοκτησία του μπορεί να τη διαχειριστεί όπως αυτός επιθυμεί».

Δεν θα σταθώ, λοιπόν, στις ολέθριες επιπτώσεις των έργων του Αχελώου. Τόσον εγώ προσωπικώς, όσον και το Επιμελητήριο Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητας έχομε αποδείξει με επιστημονικώς τεκμηριωμένα επιχειρήματα και όχι με σπερμολογίες, ότι τα έργα αυτά συνεπάγονται, εκτός από τον αφανισμό της Μεσοχώρας, και τον κλονισμό της φέρουσας ικανότητας του Αχελώου ως οικοσυστήματος, κάτι που σημαίνει, ότι οι επόμενες γενεές θα κληθούν ν’ αντιμετωπίσουν το μή αντιμετωπίσιμο πρόβλημα της έκλειψης ενός θεού, που αποτελεί κεφαλαιώδη παράγοντα ζωής!

Αισθάνομαι όμως υποχρεωμένος να γράψω δύο- τρεις συνταγματικούς στίχους, κυρίως, για να αποφύγομε όλοι μας τα εξωσυνταγματικά ποιήματα.

Η ύψιστη λοιπόν συνταγματική επιταγή, που διέπει τη σύνταξη και οργάνωση της ελληνικής πολιτείας, αλλά και κάθε Κράτος Δικαίου είναι η αρχή της διάκρισης των εξουσιών (άρθρο 26 Σ.), κάτι που σημαίνει, παραδείγματος χάριν, ότι ο νομοθέτης δεν μπορεί να εγκρίνει τεχνικά έργα κατά το δοκούν, διότι αυτό είναι έργο της εκτελεστικής εξουσίας
.

Διά του άρθρου 25 του Συντάγματος η ελληνική πολιτεία εγγυάται σε όλους την ακώλυτη άσκηση των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, πράγμα που σημαίνει, ότι κανείς, ούτε καν ο νομοθέτης δικαιούται να εμποδίζει με οποιονδήποτε τρόπο την άσκηση των δικαιωμάτων αυτών.

Περαιτέρω, το άρθρο 20 του Συντάγματος κατοχυρώνει το δικαίωμα της αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας, το οποίο για κάθε δημοκρατία συνιστά στοιχείο εκ των ων ουκ άνευ, και που σημαίνει, ότι ο οποιοσδήποτε πολίτης θεωρεί ότι θίγονται τα έννομα συμφέροντά του, δικαιούται να απευθυνθεί ελεύθερα στο αρμόδιο δικαστήριο και να προσδοκά απάντηση στο αίτημά του εντός ευλόγου χρόνου.

Κατά τη διάταξη της παραγράφου 1 του άρθρου 95 του Συντάγματος, το Συμβούλιο της Επικρατείας είναι αρμόδιο να ακυρώνει τις εκτελεστές διοικητικές πράξεις, κάτι που σημαίνει ότι στο δικαστήριο αυτό δεν υπάρχει δυνατότητα να ακυρωθεί νόμος. Αλλά αυτό δεν σημαίνει και ότι ο νομοθέτης μπορεί να θεσπίζει διοικητικές πράξεις ίσα ίσα για να αποκλείσει το δικαστικό έλεγχο. Το ίδιο άρθρο, στην παράγραφο 5 καθιερώνει την υποχρέωση της διοίκησης να συμμορφώνεται προς τις δικαστικές αποφάσεις.

Το δε άρθρο 17 του Συντάγματος προστατεύει πράγματι την ιδιοκτησία, επιτρέποντας την απαλλοτρίωσή της μόνον για λόγο δημοσίου συμφέροντος, προσηκόντως αποδεδειγμένο.

Είναι το άρθρο που γνωρίζει ο κ. δήμαρχος. Εκείνο, όμως, που δεν γνωρίζει είναι, ότι ακριβώς επειδή η ιδιοκτησία προστατεύεται από το Σύνταγμα και ακριβώς επειδή υπάρχουν και άλλες συνταγματικές διατάξεις, π.χ. αυτές που αναφέραμε, η αναγκαστική απαλλοτρίωση κηρύσσεται πάντοτε με διοικητική πράξη, ώστε ο θιγόμενος ιδιοκτήτης να δύναται να αμφισβητήσει στα αρμόδια δικαστήρια τη νομιμότητά της!

Και αυτά μεν λέει το Σύνταγμα. Ακούστε τώρα, τί έπραξε η ελληνική πολιτεία:

Ενώ η έγκριση περιβαλλοντικών όρων των έργων του Αχελώου, που είναι μία διοικητική πράξη που δίνει το τελικό πράσινο φως για την εκτέλεση τους, ακυρώθηκε από την ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας (απόφαση 1688/2005) και η υπόθεση ανεπέμφθη στη διοίκηση προκειμένου αυτή να κρίνει αιτιολογημένα, εάν εμμένει ή όχι στην εκτέλεσή τους, ενέσκυψε ο νόμος 3481/2006, ο οποίος, πραιτωρικώ τω τρόπω, επέβαλε τη συνέχιση και ολοκλήρωση των έργων, περιφρονώντας προκλητικά τη εκπεφρασμένη βούληση της δικαστικής εξουσίας.

Και για να ολοκληρωθεί το έγκλημα ήλθε ο νόμος 3734/2009 να κηρύξει τις γνωστές απαλλοτριώσεις, με τις διατάξεις του οποίου αποφεύγεται επιμελώς η έκδοση οποιασδήποτε διοικητικής πράξης, ώστε να μην κουρασθεί το Συμβούλιο της Επικρατείας κρίνοντας τη νομιμότητα αυτών των απαλλοτριώσεων!.

Το συλλάβατε τώρα το νόημα; Το ελληνικό κράτος έδεσε χειροπόδαρα τους Μεσοχωρίτες, διά των νόμων του, στερώντας τους τα πλέον στοιχειώδη δικαιώματα! Εάν η μεθόδευση αυτή σας θυμίζει καθεστώς φεουδαρχίας, καλώς σας το θυμίζει!

Πάντως, για περισσότερες συνταγματικές πληροφορίες απευθυνθείτε στους εγκρίτους συνταγματολόγους μας, αλλά αποφύγετε πάσει θυσία να συμβουλευτείτε τον δήμαρχο Πινδαίων!

Εγώ έχω να γράψω τούτο το τελευταίο:,/p>

Η υπόθεση των έργων του Αχελώου από ζήτημα ζωής ή θανάτου του ποταμού και της Μεσοχώρας, κατέστη ζήτημα ζωής ή θανάτου της δημοκρατίας. Τα δολώματα που είναι αγκιστρωμένα στις διατάξεις του νόμου 3734/2009, για τα οποία υπερηφανεύεται ο κος δήμαρχος, δεν προσφέρονται να ανεβάσουν στη ψαρόβαρκα τους ορθολογικώς σκεπτόμενους πολίτες, εκείνους που σεβόμενοι την ιστορική τους μνήμη διατηρούν το σύστημα αξιών του ελληνικού πολιτισμού, έχοντας απορρίψει ασυζητητί τις ψευδοαξίες της σημερινής αγοραίας κοινωνίας.

Επιτέλους, δείξτε τον απαιτούμενο σεβασμό στη Κοινωνία των Πολιτών, τμήμα της οποίας αποτελούν αναμφίβολα οι αγωνιζόμενοι Μεσοχωρίτες.

Στους χαλεπούς καιρούς μας, που αφανείς θίασοι απεργάζονται τα εφιαλτικά σενάρια της παγκοσμιοποίησης, δηλαδή της προβατοποίησης της ανθρωπότητας και που οι πολιτικοί ηγέτες εμφανίζονται ως διεκπεραιωτικά γρανάζια ενός κερδοφρενικού οικονομικού συστήματος, που είναι η πιο φονική βόμβα που κατασκεύασε ποτέ ο άνθρωπος, έχομε απόλυτη ανάγκη τη Κοινωνία των Πολιτών.

Γι’ αυτό, το επαναλαμβάνω:

Επιτέλους λίγος σεβασμός!!!

Γιώργος Χριστοφορίδης

Δικηγόρος

Ο Ηλίας διαδηλώνει συν τέκνοις

Όχι από εδώ.... από εκεί

Πατρίς, θρησκεία και κλούβες των ΜΑΤ

Ένταση και πάλι για τη Μεσοχώρα Κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του Δ.Σ. την Παρασκευή

Συνεδρίασε το απόγευμα της περασμένης Παρασκευής το δημοτικό συμβούλιο του δήμου Πινδέων, με το θέμα που κυριάρχησε στην συνεδρίαση να είναι η ενημέρωση του σώματος από τον δήμαρχο για τα έκτροπά που έγιναν εις βάρος του στη Μεσοχώρα. ΤΗΣ ΕΛΕΝΗΣ ΧΟΛΕΒΑ Όπως ήταν αναμενόμενο η συνεδρίαση πραγματοποιήθηκε σε κλίμα έντασης, αφού πολλοί ήταν οι Μεσοχωρίτες που έδωσαν το παρόν, όχι μόνο για το συγκεκριμένο θέμα, αλλά και για αυτό της κτηματογράφησης. Πάντως κάποια συγκεκριμένη απόφαση για τα επεισόδια στη Μεσοχώρα δεν λήφθηκε, αφού σύμφωνα και με τη δημοτική αρχή, σκοπός δεν ήταν η λήψη απόφασης στη συνεδρίαση, αλλά η ενημέρωση του σώματος. Αυτό άλλωστε τόνισε και ο δήμαρχος Πινδέων κατά την διάρκεια της συνεδρίασης. Για το συγκεκριμένο θέμα η πλευρά της αντιπολίτευσης τόνισε πως είναι απαράδεκτο να ακυρώνεται το πανηγύρι του χωριού, ενώ υπογραμμίστηκε πως δεν σημειώθηκαν επεισόδια στη Μεσοχώρα. Από την πλευρά του ο αντιδήμαρχος κ. Γιώργος Κρομμύδας μιλώντας για το θέμα τόνισε πως πρέπει να λήξει, καθώς η δημοτική αρχή έχει πολλά άλλα θέματα να ασχοληθεί για το καλό των κατοίκων του δήμου. Η κτηματογράφηση Όσον αφορά το θέμα της κτηματογράφησης της Μεσοχώρας, η πλευρά της αντιπολίτευσης, αλλά και ο πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου Μεσοχώρας κ. Γιώργος Σακκάς, σημείωσαν πως πρέπει να αποσυρθούν οι πίνακες κτηματογράφησης άμεσα. Από την πλευρά της η δημοτική αρχή αποφάσισε να συγκαλέσει εκ νέου δημοτικό συμβούλιο την ερχόμενη Τρίτη για να συζητηθεί το θέμα της Μεσοχώρας, με τον δήμαρχο να τονίζει πως η δημοτική αρχή είναι με το μέρος του χωριού και των κατοίκων του. Ο εκπρόσωπος της ΜΚΟ Αχελώος Ρους κ. Γιώργος Χονδρός, ο οποίος και παραβρέθηκε στη συνεδρίαση, σε δήλωσή του τονίζει πως «ο δήμαρχος αφού όλη την προηγούμενη περίοδο έσκαψε το λάκκο της Μεσοχώρας, τώρα προσπαθεί να εμφανιστεί ως ο θλιμμένος συγγενής. Εμείς που απειλούμαστε με αφανισμό δεν θα δεχθούμε τέτοιες μεθοδεύσεις και καλούμε τη δημοτική αρχή να ζητήσει άμεσα την αναστολή λειτουργίας του νόμου 37/34». Συνέλευση Πάντως, μετά τη λήξη του δημοτικού συμβουλίου, οι παρευρισκόμενοι Μεσοχωρίτες παρέμειναν στην αίθουσα συνεδριάσεων του Δ.Σ. και πραγματοποίησαν συνέλευση, κάνοντας ένα απολογισμό των τελευταίων ημερών και προγραμματίζοντας τα βήματα της ερχόμενης περιόδου. Αποφάσισαν μάλιστα πως θα είναι παρόν σε όλες τις δραστηριότητες που θα γίνουν από εδώ και πέρα και φυσικά σε όλες τις συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου, αρχής γενομένης από αυτή της Τρίτης.

Η ΕΡΕΥΝΑ 23 Αυγούστου 2009, αρ. φύλλου 15284, σελίδα 7

Γιατί χαίρονται και γελούν οι νύφες Στέφο ?

Μην είναι για το πιπέρι ή γιατί θα πάνε σε άλλα μέρη!!!
Γιατί είναι η τελευταία τους βραδιά στην Μεσοχώρα !!! την άλλη μέρα φεύγουν.